Μάχες και διαμάχες

This slideshow requires JavaScript.

Iσορροπία δυνάμεων

click here for English

Ενόσω στα εδάφη της πρώην Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Χριστιανισμός αρχίζει σιγά-σιγά να διαμορφώνει τις συνειδήσεις και να ενοποιεί έναν κόσμο ετερόκλητο κάτω από την πνευματική αυθεντία και καθοδήγηση της Καθολικής Εκκλησίας, η Χριστιανική Ανατολή δέχεται διαδοχικά πλήγματα από τις συνεχείς επιχειρούμενες κατακτήσεις των εδαφών της και της πρωτεύουσάς της, της Κωνσταντινούπολης.

Από το 711 μ.Χ. μέχρι το 718 μ.Χ., οι Αραβες πολιορκούν την Βασιλεύουσα. Οι Βούλγαροι σπεύδουν να βοηθήσουν τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα, Λέοντα τον Γ΄ τον Ισαυρο και επιτυγχάνουν να εξουδετερώσουν τον Αραβικό στρατό και τις βλέψεις του εξ ανατολών προς την Ευρώπη οριστικά. Λίγα χρόνια αργότερα, το 732 μ.Χ., οι Φράγκοι κατορθώνουν να αναχαιτίσουν, και εκείνοι οριστικά, την διείσδυση των Αράβων στην Ευρώπη εκ Δυσμών, στην περίφημη μάχη της Tours κοντά στο Poitiers (σύγχρονη Γαλλία). Ετσι διαμορφώνεται μία σχετική ισορροπία δυνάμεων μεταξύ της Δυτικής Ευρώπης, του Ισλάμ και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Αυτή η εύθραυστη ισορροπία διαταράσσεται όταν, το 726 μ.Χ., ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Λέων Γ΄ο Ισαυρος προκαλεί την Εικονομαχία, απαγορεύοντας τις εικόνες στην λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Η έριδα της Εικονομαχίας αιματοκύλισε την Ανατολική  (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία για σχεδόν 120 χρόνια!

Επωφελούμενοι της διαμάχης στο εσωτερικό του Βυζαντίου, οι χαλίφες της Βαγδάτης κατακτούν μέρη της Μ. Ασίας, της Κρήτης και της Σικελίας. Οι κουρσάροι τους γίνονται ο φόβος και ο τρόμος της Μεσογείου.

Η αυτοκράτειρα Ειρήνη, (780-802 μ.Χ.), κατανοεί την μεγάλη απειλή που αντιπροσωπεύουν και, για να ειρηνεύσει πρώτα το εσωτερικό της αυτοκρατορίας, συγκαλεί την 7η Οικουμενική Σύνοδο στην Νίκαια το 787 μ.Χ., η οποία, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Ρώμης, αποφαίνεται ότι επιτρέπεται να τιμώνται οι εικόνες, όχι όμως να λατρεύονται.

Παρά ταύτα, η διαμάχη των Εικόνων δεν θα λήξει οριστικά παρά το 843 μ.Χ., όταν οι εικόνες θα αναστηλωθούν επίσημα στην Αγία Σοφία,  την Α΄ Κυριακή των νηστειών. Η Κυριακή αυτή έμεινε στο ημερολόγιο της Ανατολικής εκκλησίας σαν η «Κυριακή της Ορθοδοξίας», δηλ. της ορθής πίστεως, όσον αφορά την θέση των ιερών εικόνων στην ζωή της Εκκλησίας.

sergius_i

Στα τέλη του 7ου αι. και στις αρχές του 8ου, στο θρόνο του Πέτρου βρίσκεται ο Πάπας Σέργιος Α , (687-701), Αγιος της Εκκλησίας, Σύρος την καταγωγή, γενημένος στο Παλέρμο της Σικελίας.   Αγωνίστηκε κατά των προσπαθειών του Εξάρχου της Ραβέννας που ήθελε να χειραγωγήσει την διοίκηση του Επισκόπου της Ρώμης προς όφελος του Αυτοκράτορα και της αυλής της Κωνσταντινουπόλεως.

Αρνήθηκε να υπογράψει τον τόμο της συνόδου της λεγομένης « εν Τρούλω», (691-692), και εισήγαγε τον ύμνο « Αμνέ του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου»  στη λειτουργία της θείας Ευχαριστίας προ της Αγίας Κοινωνίας.

Στο διάβα των αιώνων ο ύμνος αυτός, απλός αλλά βαθύς στη θεολογικότητά του, μελοποίηθηκε αμέτρητες φορές από γνωστούς και άγνωστους μουσουργούς, μέχρι τους καιρούς μας.

Επίσης, θέσπισε στην Ρώμη λειτανίες για τις τέσσερεις κύριες εορτές, Χριστούγεννα, Υπαπαντή, Ευαγγελισμό και Κοίμηση της Θεοτόκου. Επιδιόρθωσε και ομόρφηνε  πολλές εκκλησίες.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 9 Σεπτεμβρίου.

Κάνετε κλικ εδώ για Αγγλικά

 


One thought on “Μάχες και διαμάχες

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s