Μεταξύ ουρανού και γης

Μαρτυρία πίστεως

9/63 Relief mit Symeon Stylite
Ενθύμιο προσκυνητή που απεικονίζει τον Αγιο Συμεών. Μητροποιλιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη

Το περιεχόμενο πρωτοεμφανίστηκε τον Σεπτέμβριο 2015 στο Ενημερωτικό δελτίο της Λατινικής Ενορίας Πάφου

click here to read this in English

Λίγοι, ίσως, γνωρίζουν την παράδοξη ιστορία του Αγίου Συμεών του Στυλίτη, ο οποίος πέρασε τα 37 τελευταία χρόνια της ζωής του πάνω σε ένα στύλο πάνω από είκοσι μέτρα ύψος, στην έρημο της Βορρειοδυτικής Συρίας, κοντά στην Αλέπω (Χαλέπι).

Οπως και δεν είναι ευρέως γνωστό πως αυτός ο πολύ ασκητικός άγιος έπαιξε έναν σημαντικώτατο ρόλο στον εκχριστιανισμό του Λιβάνου.

Λέγεται πως δεν κατέβηκε από τον στύλο παρά μόνο δύο φορές, όταν ήρθε να τον δεί ένας Επίσκοπος, και όταν τον επισκέφθηκε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ζήνων.

Από εκεί ψηλά κήρυττε το Ευαγγέλιο στα πλήθη που κατέκλυζαν την περιοχή, και αρκείτο στη λιγοστή τροφή που του έδιναν, με τη βοήθεια ενός καλαθιού, μία φορά την εβδομάδα.

Γεννήθηκε το 388 και έζησε μέχρι το 459, ήταν δηλ. σύγχρονος  δύο Οικουμενικών Συνόδων, εκείνων της Εφέσου και της Χαλκηδόνος (το 431 και το 451 μ.Χ. αντίστοιχα).

Μετά τον θάνατό του πολλοί υπήρξαν οι μιμητές του, και η έρημος της Συρίας γέμισε με εκατοντάδες στυλίτες σε πάρα πολλές περιοχές, από τα νότια της Δαμασκού, μέχρι το Κομπάνι στον βορρά.

Ο τελευταίος στυλίτης έζησε στις μέρες μας, στον 20ό αιώνα, στην Γεωργία!

Ποιο ήταν το κίνητρό τους;

Από πού αντλούσαν τη δύναμη να περάσουν τη ζωή τους τόσο ασκητικά;

Την απάντηση την δίνει ο ίδιος ο Αγιος Συμεών: «Οπως ο Κύριός μας ο Ιησούς Χριστός, πέρασε τρεις ώρες κρεμάμενος, για χάρη μας, στον σταυρό μεταξύ ουρανού και γης, έτσι επιθυμώ και ‘γω να περάσω τη ζωή μου ανάμεσα στη γη και τον ουρανό σε μίμηση της αγάπης Του για μένα και για τον κόσμον όλο.»

Το Λευκό Μαρτύριο

Με τη λήξη των διωγμών το 313μ.Χ. με το διάταγμα του Μιλάνου από τον Κωνσταντίνο τον Μέγα, πολλοί Χριστιανοί δεν το βρήκαν εύκολο να συνηθίσουν στις νέες συνθήκες ελευθερίας και ανεκτικότητας. Πολλοί θεώρησαν ότι δεν προσφέρουν πια αρκετά στο Θεό, εφ’ όσον το μαρτύριο του αίματος δεν τους ζητάται πια, και επέλεξαν εκούσια να ζήσουν μια ζωή ασκητική και σκληρή (το «Λευκό» Μαρτύριο). Ετσι πληθύνθηκαν τα ασκητικά κινήματα, κυρίως στην Ανατολή, στον Λίβανο, τη Συρία, την Αίγυπτο, την Καππαδοκία…Οι ασκητές, αναχωρητές,  ερημίτες, μοναχοί –κοινοβιακοί και μη, συναγωνίζονταν στην διαρκή προσευχή και τις σκληρές πρακτικές για την αγάπη του Χριστού και της Εκκλησίας.

Να έχουμε θάρρος

irene-in-qalaat-simaan
Ο,τι έχει απομείνει από τον στύλο του Αγίου Συμεών, Β.Δ. Συρία

Στην φωτογραφία επάνω βλέπετε τα ερείπια γύρω από ό,τι έχει απομείνει από τον στύλο του Αγίου Συμεών, 40 χμ από την Αλέπω της Συρίας. Με το πέρασμα των χρόνων, τέσσερεις βασιλικές είχαν κτιστεί γύρω από τον στύλο, ο οποίος είχε καλυφθεί με οκτάγωνη ξύλινη στέγη.

Σεισμοί και πόλεμοι κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό τα κτήρια.

Και σήμερα οι Χριστιανοί δοκιμάζονται με απρόκλητους διωγμούς σε πολλά μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα στην Μέση Ανατολή αλλά και την Νότια Ασία, την Βόρρεια και Δυτική Αφρική και αλλού.

Ο Κύριος μάς είχε προειδοποιήσει: Δεν υπάρχει δούλος ανώτερος από τον Κύριό του. Αν εμένα καταδίωξαν, θα καταδιώξουν  κι εσάς, εάν εφάρμοσαν τα λόγια μου, θα εφαρμόσουν και τα δικά σας. (Ιω. 15, 20)

Αυτή είναι η Χριστιανική ζωή: υπάρχει πάντα η ένταση μεταξύ τ’ ουρανού και της γης, του πόθου μας για το Θεό και των δεσμών μας με τη γη, του ζήλου μας για τη μετάδοση της Καλής Είδησης και της εχθρότητας του κόσμου, της δύναμης όταν βασιζόμαστε στην ισχύ του Πνεύματος και της αδυναμίας και της αναποτελεσματικότητάς μας, όταν περιοριζόμαστε  στις δικές μας δυνάμεις.

Αλλά έχουμε θάρρος γιατί Εκείνος που «νίκησε τον κόσμο» (Ιω. 16, 33) είναι με το μέρος μας!

Η φλόγα της πίστεως

Στύλος υπομονής έγινες, με ζήλο μιμούμενος τους προπάτορες, Αγιε: τον Ιώβ στα παθήματα, τον Ιωσήφ στους πειρασμούς και, ακόμα ζώντας στο σώμα, συναναστρεφόσουν τους αγγέλους, Συμεών, Αγιε πατέρα μας.Πρέσβευε στον Χριστό τον Θεό μας για την σωτηρία των ψυχών μας. (Απολυτίκιο της Ανατολικής Εκκλησίας, της εορτής του Αγίου, την 1η Σεπτεμβρίου).

Ο,τι έχει μείνει από τον στύλο μετά βίας ξεπερνά τα  δύο μέτρα, (τέσσερα αν προσθέσουμε την βάση).

Προσκυνητές από την αρχαιότητα, λάξευαν και έπαιρναν μαζί τους, για ενθύμιο, κομμάτια από την πέτρα του στύλου, ούτως ώστε να έχει μείνει μόνο αυτό το μικρό τμήμα του στις μέρες μας.

Αυτό όμως που μπορούμε οπωσδήποτε «να πάρουμε μαζί μας» στοχαζόμενοι και μελετώντας τη ζωή του αγίου ασκητή της Συρίας είναι  η φλόγα της πίστεως, το θάρρος και ο ζήλος να μεταδώσουμε τον Λόγο του Θεού, με το παράδειγμα της ζωής μας, όσο ταπεινή κι αν είναι, ως τα πέρατα της γης.

 

κάνετε κλικ εδώ για να το διαβάσετε στα Αγγλικά

 

 


One thought on “Μεταξύ ουρανού και γης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s