Στις αρχές του 13ου αιώνα

St. Dominic

click here for English

Δύο μεγάλοι Αγιοι

Στα τέλη του 12ου αιώνα έρχονται στον κόσμο δύο από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς ανά την οικουμένη αγίους, ο Αγιος Δομήνικος, 1170-1221, (από την Παλαιά Καστίλη της Ισπανίας) και ο Αγιος Φραγκίσκος 1182-1226, (από την Ασσίζη της Ιταλίας).

Βιώνοντας στην πληρότητά τους τις εντάσεις της εποχής τους (Σταυροφορίες για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων, πολιτικές διαμάχες μεταξύ Χριστιανών ηγεμόνων, ανάπτυξη των πόλεων, αύξηση του πληθυσμού και της αστικής οικονομίας, επικίνδυνες αιρέσεις που εξαπλώνονταν στη Γαλλία κλπ) κατορθώνουν να στηρίξουν την Πίστη και την Εκκλησία.

Με την έγκριση του Πάπα ιδρύουν, ανεξάρτητα ο  ένας από τον άλλο, δύο τάγματα που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην μετέπειτα ιστορία της Εκκλησίας και του κόσμου όλου.

Το 1209 έχουμε τους πρώτους Φραγκισκανούς αδελφούς, ενώ το 1216 ιδρύεται το τάγμα του Αγίου Δομηνίκου.  Η κύρια διαφορά από τα προϋπάρχοντα τάγματα είναι ότι τα μέλη τους δεν υποχρεώνονται να παραμένουν συνέχεια σε ένα μοναστήρι, αλλά έχουν ως αποστολή να πηγαίνουν και να κηρύττουν στις πόλεις και στα χωριά, στην ύπαιθρο και στα παλάτια, το Ευαγγέλιο.

« Ο μεγάλος κόσμος είναι το μοναστήρι μας» λένε με ενθουσιασμό.

Προσφέρουν την εργασία τους στα χωράφια και όπου αλλού μπορούν εάν όμως δεν τους δώσουν δουλειά ζητιανεύουν για το ψωμί τους.

Κι αυτό που ακούτε ψιθυριστά στ’ αυτί, διακηρύξτε το από τους εξώστες (Μτ. 10, 27)

Αμφότερα τα τάγματα απέκτησαν πολύ νωρίς στην ιστορία τους και κλάδο για γυναίκες μοναχές και, επί πλέον,  εισήγαγαν ένα νεωτερισμό, ο οποίος αποδείχθηκε πολύ επιτυχής στο διάβα των αιώνων: το Τρίτο Τάγμα των Μετανοούντων.

Στο Τρίτο Τάγμα μπορούν να ανήκουν πιστοί λαϊκοί, που έχουν είτε οικογενειακές είτε επαγγελματικές είτε άλλες υποχρεώσεις που  δεν τους επιτρέπουν να ζουν όπως οι μοναχοί / -ές. Μ’ αυτό τον τρόπο εκείνοι οι λαϊκοί που επιθυμούν μία πιο δομημένη και έντονη πνευματική πρακτική, δεν στερούνται την πραγματοποίηση του πόθου τους.

Μέχρι τις μέρες μας και τα δύο τάγματα με όλους τους κλάδους τους, ανδρών, γυναικών και «Τρίτων» δεν παύουν να χαρακτηρίζονται από μεγάλη ζωτικότητα και να προσφέρουν σημαντικότατο έργο στην Εκκλησία, ανά την Υφήλιο: κήρυγμα και προσευχή, φιλανθρωπικά έργα, σχολεία, Πανεπιστήμια.

Δομηνικανοί ήσαν οι αγιοι Θωμάς ο Ακυνάτος,   Αλβέρτος ο Μέγας, Αικατερίνη της Σιέννας, Φραγκισκανοί οι Κλάρα, Αντώνιος της Πάδοβας, Λουδοβίκος 9ος, βασιλιάς της Γαλλίας, ανάμεσα σε πολλούς-πολλούς άλλους.

Θρησκευτική ελευθερία, ο δρόμος της ειρήνης

Αυτόν τον καιρό, οι Χριστιανοί είναι η θρησκευτική ομάδα η οποία υφίσταται τους περισσότερους διωγμούς λόγω της πίστης της.

Πολλοί Χριστιανοί καθημερινά βιώνουν προσβολές και συχνά ζουν με τον φόβο, επειδή ακολουθούν την αλήθεια, την πίστη τους στον Ιησού Χριστό και την από καρδιάς έκκλησή τους για θρησκευτική ελευθερία.

Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη, εφ’ όσον αποτελεί ύβριν προς τον Θεό και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Επί πλέον, είναι απειλή κατά της ασφάλειας και της ειρήνης και εμπόδιο στην επίτευξη μιας αυθεντικής και ακέραιης ανθρώπινης ανάπτυξης.

Η θρησκευτική ελευθερία εκφράζει ό,τι είναι μοναδικό στον κάθε άνθρωπο, διότι μας επιτρέπει να κατευθύνουμε την προσωπική και κοινωνική ζωή μας στο Θεό, στο φως του οποίου η ταυτότητα, το νόημα και ο σκοπός του ανθρωπίνου προσώπου κατανοούνται πλήρως.

(Πάπας Βενέδικτος 16ος)

κάνετε κλικ εδώ για Αγγλικά


One thought on “Στις αρχές του 13ου αιώνα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s