Σταθεροί στην πίστη

Ephesus

click here for English

Ενημερωτικό Δελτίο Λατινικής Ενορίας Πάφου, Αύγουστος 2017

Το “σπίτι της Μαρίας”

Από τότε που ο Χριστιανισμός αναγνωρίσθηκε ισότιμη θρη-σκεία με τις προϋπάρχουσες στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το 313 μ.Χ. υπήρχε στην Εφεσο ναός αφιερωμένος στην Παναγία. Μόνο τον 12ο αιώνα όμως έγινε πιο γνωστή η παράδοση πίσω από την οικοδόμηση αυτού του ναού:

«Η Παρθένος Μαρία κατέφυγε στην Εφεσο με τον Αγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή, και εκεί τελείωσε τόν επίγειο βίο της. Δηλαδή, η Κοίμηση και η Μετάσταση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι της κοντά στην Εφεσο».

Ολα αυτά θα παρέμειναν αυστηρά στο χώρο της Παράδοσης, εάν τον 19ο αι. η μοναχή Α. Κ. Εμμεριχ δεν είχε επανειλημμένα οράματα στα οποία η Παναγία της περιέγραφε με λεπτομέρειες τα Αγια Πάθη καθώς και τον τόπο όπου βρίσκεται το σπίτι της κοντά στην Εφεσο.

Το 1881 ο Γάλλος ιερέας J. Gouyet ακολουθώντας τις σχετικές οδηγίες ανακάλυψε πράγματι τα ερείπια ενός οικίσκου χρονολογούμενου από τους Αποστολικούς Χρόνους.

Πολλοί Ποντίφηκες επισκέφθηκαν τον χώρο, ο οποίος έχει την Αποστολική τους Ευλογία σαν χώρος προσκυνηματικός, αν και η Εκκλησία δεν έχει ακόμη αποφανθεί επίσημα για την ιστορική ακρίβεια αυτής της παράδοσης. Η Α. Κ. Εμμεριχ ανακηρύχθηκε Μακαρία από τον Ιωάννη-Παύλο Β’ το 1975.

Να ζείτε με ταπείνωση, πραότητα και υπομονή. Να ανέχεστε με αγάπη ο ένας τον άλλο και να προσπαθείτε να διατηρείτε την ειρήνη που σας συνδέει μεταξύ σας, την ενότητα που δίνει το Πνεύμα του Θεού.

Ενα σώμα αποτελείτε όλοι κι ένα πνεύμα σας ενώνει, όπως μία είναι η ελπίδα σας για την οποία σας κάλεσε ο Θεός.

Ενας Κύριος υπάρχει, μία πίστη, ένα βάπτισμα. Ενας Θεός και Πατέρας όλων, που κυριαρχεί σ’ όλους, ενεργεί μέσα σε όλους και κατοικεί σε όλους σας. Στον καθένα μας όμως έχει δοθεί ένα ιδιαίτερο χάρισμα, σύμφωνα με το μέτρο που δωρίζει ο Χριστός.

(προς Εφεσίους, 4, 2-7)

 

 Αγία Μαρία Ματζόρε

Mary, St, Maria Maggiore

Η αρχιτεκτονική της Βασιλικής ήταν τυπική της πρώιμης Χριστιανικής εποχής στη Ρώμη: ένα ψηλό και πλατύ κεντρικό κλίτος με μικρότερα κλίτη εκατέρ-ωθεν και μία ημικυκλική αψίδα στο τέρμα του κεντρικού κλίτους.

Ο κύριος λόγος για τον οποίο η Αγία Μαρία Ματζόρε θεωρείται σημαντικός θεμέλιος λίθος στο χτίσιμο των Χριστια-νικών ναών στις αρχές του 5ου αιώνα έγκειται στα υπέροχα ψηφιδωτά της που βρίσκονται στην αψίδα του θριάμβου και στο κεντρικό της κλίτος.

Τα μωσαϊκά αυτά περιέχουν από τις παλαιώτερες αναπαραστάσεις της Παρθένου Μαρίας της ύστερης Χριστιανικής αρχαιότητας.

Αυτό φαίνεται από τα ψηφιδωτά της Αγίας Μαρίας Ματζόρε, όπου η εικονογραφική απόδοση της Παρθένου Μαρίας αναδεικνύει τη θέση της ως Θεοτόκου, δηλ. Μητέρας του Θεού, σύμφωνα με τη διασαφήνιση του δόγματος από την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο  της Εφέσου το 431 μ. Χ.

Αυτά τα ψηφιδωτά μας παρέχουν  τη δυνατότητα να κατανοήσουμε καλύτερα τα καλλιτεχνικά, θρησκευτικά και κοινωνικά κινήματα της εποχής.

Ο σκοπός τους ήταν διττός: Να υμνήσουν την Παρθένο Μαρία ως Θεοτόκο και να παρουσιάσουν στους πιστούς μία συστηματική και κατά το δυνατόν πλήρη διάρθρωση της σχέσης  της Παλαιας Διαθήκς με την Καινή. Η Παλαιά Διαθήκη προαναγγέλλει τον Χριστό και ο Χριστιανισμός αποτελεί την εκπλήρωση των προφητειών και υποσχέσεων της Παλαιάς.

Dormition

Επάνω, η Κοίμηση της Θεοτόκου από την Αγία Μαρία Ματζόρε..

Οι καλλιτέχνες ήσαν ικανοί να παραγάγουν έργα και εκφράσεις της Πίστεως, είτε στην αρχιτεκτονική, ή τη ζω-γραφική, τη γλυπτική , τα ψηφιδωτά,  τη μουσική ή τη λογοτεχνία με ένα τρόπο στέρεο, σίγουρο, προσβάσιμο, όμορφο και ευχάριστο που ανυψώνει και εξευγενίζει, με την απλή παρουσία του, κάθε άνθρωπο που έρχεται σε επαφή μαζί του, και κατ’ επέκταση την ανθρώπινη κοινωνία και πολιτισμό εν γένει.

Χρωστούμε ευγνωμοσύνη στους πολυάριθ-μους καλλιτέχνες και τεχνίτες που, προς όφελος των επερχομένων γενεών, μας άφησαν την φωτεινή μαρτυρία της ζωντανής και παλλόμενης πίστης τους, η οποία ακόμη και σήμερα, μπορεί να μας οδηγήσει σε μια βαθύτερη εμπειρία και κατανόηση της Χριστιανικής μας κληρονομιάς.

 

Ξέρετε ότι…

Η Μεγάλη Βασιλική της Αγίας Μαρίας είναι μία από τους μοναδικούς τέσσερεις ναούς που φέρουν τον τίτλο «Μεγάλη Βασιλική». Οι άλλοι τρεις είναι ο Αγιος Ιωάννης του Λατερανού, ο Αγιος Πέτρος και ο Αγιος Παύλος εκτός των τειχών.

Ολοι αυτοί οι ναοί θεωρούνται «Βασιλικές του Πάπα».

Πριν από το 2006, οι παραπάνω εκκλησίες μαζί με τον Αγιο Λαυρέντιο εκτός των τείχών αναφέρονται ως οι «Πατριαρχικές Βασιλικές» της Ρώμης, αντανακλώντας τα πέντε αρχαία Πατριαρχεία, δηλ. αυτά της Ιερουσαλήμ, Αντιοχείας, Ρώμης, Αλεξανδρείας και Κωνσταντινουπόλεως.

Η Αγία Μαρία Ματζόρε συνδέεται με το Πατριαρχείο της Αντιοχείας.

Οι πέντε βασιλικές μαζί με την Βασιλική του Τιμίου Σταυρού και τον Αγιο Σεβαστιανό εκτός των τειχών, είναι οι παραδοσιακές επτά εκκλησίες που επισκέπτονται ποι προσκυνητές στη Ρώμη, ακολουθώντας μία διαδρομή 20 χμ. την οποία καθιέρωσε ο Αγιος Φίλιππος Νέρι το 1552.

(βλ. την ανάρτηση «Εκφράσεις της Πίστεως» στο παρόν ιστολόγιο)

Η παρουσία του Αγίου Πνεύματος

cross emblemΣας προτρέπω, ευλογημένοι αδελφοί, την αγάπη μόνο να σκέφτεστε στην οποία πρέπει να μένουμε, σύμφωνα με τον Απόστολο Ιωάννη, του οποίου τα λείψανα τιμούμε σ’ αυτή την πόλη. Ας προσφερθεί κοινή προσευχή στον Κύριο. Μπορούμε να σχηματίσουμε κάποια ιδέα της δύναμης της θείας παρουσίας στην ενωμένη δέηση τόσων πολλών ιερέων, όταν θυμόμαστε πώς ο χώρος όπου οι Δώδεκα προσεύχονταν μαζί σείσθηκε (την Ημέρα της Πεντηκοστής). Και για ποιο λόγο προσεύ-χονταν;

Για να λάβουν τη χάρη να κηρύξουν τον λόγο του Θεού με σιγουριά και να δράσουν με τη δύναμή του, μέσω του Χριστού του Θεού μας. Και τώρα τι άλλο θα ζητηθεί για σας από την Αγία Σύνοδο, παρά το να μιλήσετε το λόγο του Κυρίου με σιγουριά;

Τι άλλο θα σας δώσει τη χάρη να μείνετε πιστοί σε ό,τι σας έχει δοθεί να κηρύξετε; Πλήρεις με το Αγιο Πνεύμα, όπως είναι γραμμένο, μπορείτε να εξαπλώσετε την μία αλήθεια, την οποία το Αγιο Πνεύμα σας έχει διδάξει, αν και με ποικιλία φωνών.

Εμψυχωμένοι μ’ αυτές τις σκέψεις (καθώς ο Απόστολος λέγει: μιλώ σ’ αυτούς που ξέρουν το νόμο, και μιλώ σοφία στους τέλειους) παραμένετε σταθεροί στην Καθολική Πίστη, και υπεραμυνθείτε  την ειρήνη των Εκκλησιών όπως στο παρελθόν και στο παρόν και στο μέλλον.

(Πάπας Σελεστίνος, σε γράμμα του προς τους Πατέρες της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου στην Εφεσο, το έτος 431.)

Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου

Αναστραμμένο σου θρονί, όλο αυτό το γαλάζιο
ενός απλού ουρανού, που πάλαι γίνηκε το Μέτρο των Δωριέων
και που αναπαύεται στεριωμένος στα χρυσάφια
του ευλογημένου μας πελάγους.

 Άλαλα τα χείλη τους – και τι μπορούν ν’ αρθρώσουν,
που τη φωνή τους κουκουλώνει η τύρβη μερονυχτίς,
ενώ σειέται απ’ τις βουές ο Μέγιστος Ιππόδρομος
και πλημμυράει απ’ τα αίματα των Μαρτύρων
κι’ απ’ τη μανία των Μονομάχων.

Αυτό το αίμα είναι που βοά, αυτό είναι που ρυπαίνει.

Εδώ χρειάζεται η βακτηρία του γίγαντα Ασκητή
του λευκοπώγωνα να επιβληθεί να τους σκορπίσει,
όλους τους ίππους και τους αναβάτες τους.

 Εδώ χρειάζεται κοντύλι του Ζωγράφου, στη μοναξιά,
στην προσευχή και στην προσήλωση, με τα ζωογόνα
τα χρώματα τα πρώτα να ξαναγαλουχήσει
το βρέφος-Θεό, να ξαναγράψει τις πληγές της Αγάπης,
να ξαναδροσίσει τη ρίζα τη συμπονετική,
ν’ αποδείξει τι απέραντη είναι η αγκαλιά της μητέρας,
να συναθροίσει πάλι εκ περάτων όλους εκείνους,
που με σέβας πολύ θα σταυρώσουν τα χέρια της Κόρης
με συνοδεία των αγγέλων, με ηχητικές αρμονίες
και θα ενεργήσουν όπως αξίζει την ταφή της,
ανοίγοντας το δρόμο για την καθέδρα τ’ ουρανού,
όπου η αδιάκοπη Παράκληση. Ενώ τα δέντρα
τα ευσκιόφυλλα στη λιτάνευση, καθώς το Σώμα
περνάει της Βασίλισσας, ριγούντα και φρίττοντα,
θα συγκλίνουν για προσκύνηση σκορπώντας
τη δροσιά τους με το ανέμισμα, ριπίδια της λατρείας,
αναστυλώνοντας όσους μαραίνονται κι’ ασθμαίνουν
στις τροπικές τις λαύρες του καλοκαιριού μας,
μισοκαμένες θημωνιές κοντά στο αλώνι,
καπνοί, που διαλύουν
τις αυγουστιάτικες τις αμαρτίες μας.

Τότε μονάχα τ’ άλαλα τα χείλη,
ίσως ερθεί στιγμή και λαλήσουν.

(Τ. Παπατσώνης, 1895-1976, απόσπασμα. Τις τρεις πρώτες στροφές του ποιήματος θα τις βρείτε στο τεύχος του δελτίου του Αυγ. 2010, σελ. 3)

 

 Απαγορεύεται να παραπονείσθε!

Αυτό γράφει ένα πόστερ που έχει αναρτήσει ο Αγιος Πατέρας στην πόρτα του διαμερίσματός του στην Αγία Μάρθα στο Βατικανό, πρόσφατα.

Μάλιστα το κείμενο εξακολουθεί:

«Οσοι παραπονούνται συνεχώς αρχίζουν να θεωρούν τους εαυτούς τους θύματα, πράγμα που οδηγεί σε κακή διάθεση και αδυναμία λύσεως των προβλημάτων.»

«Παρουσία παιδιών, η ποινή είναι διπλή!» γράφει η αφίσσα..

«Μη κοιτάτε τους περιορισμούς σας, αλλά μάλλον τις δυνατότητές σας για το μέλλον. Μόνον έτσι προχωράει κανείς μπροστά!»

(πηγή: zenith.org)

Βλέπουμε πόσο προσγειωμένος είναι ο αρχηγός της Εκκλησίας μας και τι απλές συμβουλές δίνει, κατανοητές σε όλους.

 

Κάνετε κλικ εδώ για Αγγλικά

 

 

 


One thought on “Σταθεροί στην πίστη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s