Ελπίδα και επιθυμία

anatoli111

Ασκηση επιθυμίας

click here for English

Ο Δυτικός κόσμος ο οποίος είναι εδραιωμένος στην Χριστιανική παράδοση αιώνων δίνει ιδαίτερη σημασία στην επιθυμία και την ελευθερία του ατόμου αλλά και των κοινωνιών.

Μερικές φορές υπάρχει η εντύπωση πως ο Χριστιανός πρέπει να αρνείται τις επιθυμίες του και να τις απαρνιέται. Αυτό όμως δεν είναι ακριβές. Αυτό που ο συνειδητός Χριστιανός πρέπει να κάνει είναι να ελέγχει και να απορρίπτει τις κακές επιθυμίες που δεν οδηγούν τον ίδιο και τους συνανθρώπους του σε κάτι καλύτερο, αγνότερο, ανώτερο, ομορφότερο και υψηλώτερο.

Ο Αγιος Αυγουστίνος ορίζει την προσευχή σαν άσκηση της επιθυμίας μας για τον Θεό.         Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για μία μεγάλη πραγματικότητα —για τον ίδιο τον Θεό, για να «γεμίσει» από Εκείνον.                                                                                                                              Αλλά η καρδιά του είναι πολύ στενή για να χωρέσει την μεγάλη πραγματικότητα για την οποία προορίζεται. Οφείλει λοιπόν να τήν διευρύνει:

«Ο Θεός, με την ελπίδα και την προσδοκία, πλατύνει την επιθυμία της καρδιάς μας. Κάνοντάς μας να Τόν επιθυμούμε, διευρύνει την ψυχή μας. Διευρύνοντας την ψυχή μας, αυξάνει την δυνατότητά μας να Τόν δεχθούμε.».

Είναι φανερό ότι αυτό δεν γίνεται χωρίς προσπάθεια εκ μέρους μας.                                                        Ο σωστός τρόπος προσευχής είναι μία διαδικασία εσωτερικού εξαγνισμού που μάς ανοίγει προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους. Εξαγνίζει τις επιθυμίες και τις ελπίδες μας.

Η συνάντησή μας με τον Θεό αφυπνίζει την συνείδησή μας και γίνεται πρόσφορο έδαφος για να  ακούσουμε Εκείνον που είναι το κατ’ εξοχήν Αγαθό.

(Από την εγκύκλιο του Βενέδικτου 16ου Spes Salvi, «τη γαρ ελπίδι εσώθημεν»)

 

Ξέρετε ότι…

sunrise

«Η ελπίδα, λέμε, πεθαίνει τελευταία». Πάντοτε ελπίζουμε ότι θα υπάρξουν θετικές εξελίξεις και ότι επιθυμητά και ευχάριστα γεγονότα θα ακολουθήσουν  Κατά κάποιο τρόπο, διαλέγουμε αυτό στο οποίο θέλουμε να ελπίζουμε. Και  πράγματι έτσι  είναι!

Η λέξη ελπίδα προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα ελ-π-ομαι = αναμένω, ελπίζω, το οποίο είναι ετυμολογικά συγγενές του Fέλ-π-ομαι, Ινδο=ευρωπαϊκή ρίζα wel- (= θέλω, εκλέγω). Στα Λατινικά vel-le (=θέλω),  voluntas (=θέληση), στα γαλλικά vouloir, γερμανικά wollen, αγγλικά will.

Το αντικείμενο της  ελπίδας μας, λοιπόν. εμπλέκει εντελώς την θέλησή μας και συνεπώς την ελευθερία μας.

Το γεγονός ότι δεν παύουμε ποτέ να ελπίζουμε παρ’ όλες τις αντιξοότητες, δείχνει ότι στην πραγματικότητα, ενδόμυχα και όχι πάντοτε συνειδητά, ελπίζουμε για κάτι που θα μάς δίνει χαρά και θα διαρκεί αιώνια.

Τί είναι  όμως αυτό το απόλυτο αγαθό στο οποίο τόσο δυνατά προσβλέπουμε ελπίζοντας; Τίποτε λιγώτερο από τον ίδιο τον Θεό! Μόνο Εκείνος μπορεί να εκπληρώσει την πιο εσωτερική ελπίδα μας που βρίσκεται καταχωνιασμένη στην καρδιά μας.

κάνετε κλικ εδώ για Αγγλικά

 

 


One thought on “Ελπίδα και επιθυμία

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s