Πνευματική ένωση, γεωγραφική διαίρεση

basilica-st-peters-rome

click here for English

Ανοχύρωτη πόλις;

Κατά τον 4ο αι. συνέβη ένα άλλο ιστορικό γεγονός, που παρότι δεν σχετίζεται άμεσα με την ζωή της Εκκλησίας, έπαιξε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στις μετέπειτα εξελίξεις στην ιστορία της. Το 330 ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος αποφασίζει να μεταφέρει την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας στο Βυζάντιο, μία μικρή πόλη στα παράλια του Βοσπόρου, που μετονομάζει Κωνσταντινούπολη. Η Κωνσταντινούπολη σύντομα υπερβαίνει σε μέγεθος και πολυτέλεια την Ρώμη, και βέβαια σε πολιτική επιρροή.

Οι συνέπειες υπήρξαν δραματικές: η Ρώμη αφήνεται λίγο-πολύ στην τύχη της και εκ των πραγμάτων ο επίσκοπος Ρώμης βρίσκει τον εαυτό του να γίνεται και πολιτικός αρχηγός της πόλης, επωμιζόμενος συχνά την ευθύνη προστασίας του πληθυσμού της έναντι των βαρβαρικών επιδρομών που ιδιαίτερα από τον 5ο – 8ο αι. ήσαν συνεχείς.  Αυτός ο διευρυμένος ρόλος του Πάπα Ρώμης συνεισέφερε αποφασιστικά στην ενιαία συγκρότηση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την μετέπειτα διαμόρφωσή της.

Το τέλος του 4ου αι. αποτελεί και το τέλος της ενότητας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: το 395 πεθαίνει ο Μέγας Θεοδόσιος, αφήνοντας στους δύο γιους του την Αυτοκρατορία, αλλά χωρίζοντάς την, εκ των πραγμάτων, σε δύο μέρη, την Ανατολική με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, και την Δυτική με πρωτεύουσα αρχικά το Μιλάνο, μετά τη Ραβέννα. Ο Αρκάδιος θα πάρει την Ανατολή και ο Ονώριος τη Δύση. Εκτοτε ο χωρισμός θα παραμείνει και θα εμπεδωθεί με διαφορετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και διαφορετικές νοοτροπίες και ανταγωνισμούς.

Ο τέταρτος αιώνας που παρέρχεται αφήνει μία Αυτοκρατορία ενωμένη μεν πνευματικά, με την Καθολική Πίστη να είναι πλέον η επίσημη θρησκεία της επικράτειας, αλλά διαιρεμένη γεωγραφικά και πολιτικά. Το κέντρο βάρους πολιτικά και στρατιωτικά βρίσκεται στην Ανατολή, πνευματικά όμως στη Δύση με τον Πάπα Ρώμης να αποτελεί το ορατό και ενεργό σύμβολο της συνοχής και ενότητας όλου του χριστιανικού κόσμου, Ανατολής και Δύσης.

Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς μερικές από τις πρόσθετες ενασχολήσεις των Παπών εκείνους τους αιώνες αμέσως μετά την μετακίνηση της πρωτεύουσας: την επιδιόρθωση και την ανόρθωση των τειχών της Ρώμης, την συγκέντρωση φαγητού και ειδών πρώτης ανάγκης για τους αναξιοπαθούντες της πόλης, την μέριμνα για στρατιωτική προστασία και άμυνα εν όψει των συνεχώς επιτεινομένων βαρβαρικών επιδρομών…

Βέβαια, το ουσιαστικό τους έργο είναι πάντοτε η φροντίδα της Εκκλησίας και η υπεράσπιση της ορθής πίστης που παραδόθηκε από τους Αποστόλους.

 Γι’ αυτό και κάθε φορά που διάφορες αιρέσεις και διαφωνίες ταράζουν την ειρήνη στην Εκκλησία, οι κατά τόπους επίσκοποι στρέφονται στον Πάπα για να δώσει την λύση.

Ο Πάπας σαν Διάδοχος του Πέτρου βρίσκεται στην  τομή δύο αξόνων: του Αποστολικού άξονα (αναφορά της Εκκλησίας στην αρχή της) και του άξονα της Καθολικότητας, δηλ. της Παγκοσμιότητας της Εκκλησίας. Πρόκειται δηλ. για διακονία της ορθής διδασκαλίας και της ενότητας στον χώρο και τον χρόνο.

Ξέρετε ότι…

mosaic-cross-ravenna-i-nigel-fletcher-jones

Οι Σύνοδοι, εκ της φύσεώς τους, αποτελούν μία από κοινού προσπάθεια της Εκκλησίας, ή μέρους της Εκκλησίας, για αυτο-συντήρηση ή / και αυτο-άμυνα.

Εμφανίζονται ήδη από τους Αποστολικούς χρόνους, στην Ιερουσαλήμ, (βλ. «Πράξεις των Αποστόλων», κεφ.15) και καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, οποτεδήποτε η πίστη, η ηθική ή η πειθαρχία απειλούνταν σοβαρά.

Εφ’ όσον το αντικείμενο των συνόδων δεν είναι πάντα το ίδιο και, επιπροσθέτως, οι συνθήκες υπό τις οποίες συγκαλούνται διαφέρουν ποικιλοτρόπως, έτσι υπάρχουν και διάφορες κατηγορίες συνόδων.

Οικουμενική Σύνοδος είναι η σύνοδος στην οποία συγκαλούνται όλοι οι επίσκοποι και άλλοι οι οποίοι έχουν δικαίωμα ψήφου, από όλο τον κόσμο (=οικουμένη), υπό την προεδρία του Πάπα ή του Απεσταλμένου του (=Λεγάτου), και τα πορίσματα της οποίας έχουν ισχύν για όλους τους Χριστιανούς.

(από την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια)

Η πιο πρόσφατη οικουμενική σύνοδος έλαβε χώρα στη Ρώμη, στο Βατικανό, από το 1962 έως το1965 και είναι η 21η Οικουμενική Σύνοδος.

 

κάνετε κλικ εδώ για Αγγλικά

 

 

 


One thought on “Πνευματική ένωση, γεωγραφική διαίρεση

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s