ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ…

Σεπτέμβριος 2016                                                                        click here to view this post in English

 … αλλά να νικάς το κακό με το αγαθό (Ρωμ. 12, 21)

Jerusalem Cross

Είναι βασικό, να γνωρίζουμε ότι αυτό που μας λέγει ο Απόστολος Παύλος, όχι μόνον είναι εφικτό, αλλά αποτελεί την καλύτερη και πιο αποτελεσματική απάντηση στο κακό. Η αδικία, η συκοφαντία, η βία έχουν την τάση να γεννούν περισσότερη  δυστυχία. Αλλά όλα αυτά δεν είναι «αυτόνομα», πράγματα που συμβαίνουν από μόνα τους. Από πίσω τους βρίσκονται πάντοτε κάποιοι άνθρωποι που εκούσια ή ακούσια προκαλούν αυτά τα κακά. Ισως η πρώτη μας αντίδραση να είναι να ανταποδώσουμε το κακό με εκδίκηση και ανάλογες ενέργειες. Ομως κάτι τέτοιο θα δώσει συνέχεια σ’ ένα κύκλο ανταπόδοσης χωρίς τέλος, και όχι μόνο…Θα μας στερήσει από την εσωτερική ειρήνη, που βρίσκεται σε μια καρδιά άδολη και καλοπροαίρετη. Χωρίς εσωτερική ειρήνη ο άνθρωπος γίνεται έρμαιο των συναισθημάτων του και είναι αναπόφευκτο ότι θα εξωτερικεύσει την εσωτερική του κρίση γύρω του. Σε τι όμως έγκειται αυτη η ειρήνη; Η πίστη μας μάς δίνει την απάντηση: στη συμφιλίωσή μας με το Θεό, ο οποίος είναι και η πηγή της συμφιλιώσεώς μας με τον ίδιο μας τον εαυτό αλλά και με τους συνανθρώπους μας. Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν ο Χριστός ΔΕΝ συγχωρούσε τους δήμιους Του, ΔΕΝ συγχωρούσε την άρνηση του Πέτρου και ΔΕΝ δεχόταν την θυσία Του στο σταυρό για χάρη μας, παίρνοντας επάνω Του όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας από καταβολής κόσμου, κάθε πράξη βίας, αδικίας, συκοφαντίας, αλαζονείας κοκ. Θα βρισκόμασταν σ‘ ένα κόσμο ανηλέητο, σκοτεινό, χωρίς αχτίδα φωτός και ελπίδας για κάτι ριζικά απελευθερωτικό. Αλλά ο Κύριος ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ τους εκτελεστές Του, συγχώρεσε τον Πέτρο και παρότρυνε τους Μαθητές Του να είναι πρόθυμοι να συγχωρούν «εβδομήντα φορές επτά» όσους τους έφταιξαν. Τι σημαίνει αυτός ο μεγάλος αριθμός; Σημαίνει ότι πάντοτε θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε πολλαπλές αμαρτίες και φταιξίματα από κάθε κατεύθυνση, διότι το κακό έχει εισέλθει στον κόσμο. Σημαίνει όμως επίσης ότι με τον Χριστό έχουμε νικήσει την αμαρτία και μπορούμε να σταματήσουμε τον φαύλο κύκλο της βίας. Αυτό το κάνουμε κάτω από το σημείο του Σταυρού. Η Εκκλησία βρίσκεται πάντοτε κάτω από τη σκια του Σταυρού. Αυτή όμως η πραγματικότητα μάς εγγυάται συνάμα την Ανάσταση που θα ακολουθήσει, την Απολύτρωση, τη Σωτηρία. Ηδη από τώρα έχουμε την εμπειρία της Βασιλείας του Θεού στη ζωή μας. Υπάρχει σε κάθε πράξη και σκέψη αγαθή, σε κάθε πράξη αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπό μας, σε κάθε δόσιμο του ευτού μας για το καλό του άλλου, είτε σε χρόνο, είτε σε χρήμα, είτε σε ενθάρρυνση είτε σε κάθε αγαθή πρωτοβουλία.

 Το παγκόσμιο βασίλειο της ειρήνης

Θα ‘ρθούνε μέρες που το όρος του ναού θα κυριαρχεί πάνω στα βουνά, ψηλώτερο απ’ όλα τ’ άλλα. Εκεί θα συρρέουν οι λαοί. Εκεί θα τρέχουν έθνη πολλά. «Εμπρός», θα λένε, «ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου, στον οίκο του Θεού του Ιακώβ, το δρόμο του να μας διδάξει για να τον ακολουθούμε». Γι’ αυτό απ’ τη Σιών βγαίνει ο νόμος, από την Ιερουσαλήμ προέρχεται ο λόγος του Κυρίου. Αυτός θα σε κρίνει ανάμεσα σε πολλούς λαούς, το δίκιο θ’ αποδώσει σε έθνη δυνατά. Τότε τα ξίφη τους θα τα σφυρηλατήσουν σε άροτρα και τις λόγχες τους σε δρεπάνια. Ξίφος δεν θα σηκώνει το ένα έθνος ενάντια στο άλλο και πια δεν θα μαθαίνουν να πολεμούν. Εμπρός, απόγονοι του Ιακώβ, ας περπατήσουμε στο φως του Κυρίου! (Ησ. 2, 1-5)

 Η νέα Ιερουσαλήμ

Revelation tapestry

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη παίρνοντας τα προφητικά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης που περιγράφουν τηνέα Ιερουσαλήμ —κυρίως  από τα βιβλία του Ιεζεκιήλ και του Ησαϊα–  μας δίνει την εικόνα της τελειότητά της  Εκκλησίας, νύμφης του Χριστού, (Απ. 21,1 –22, 5), θαύμα λαμπρό και πόλη ουράνια.Τα  ερνηνεύει με τέτοιο τρόπο ώστε η επίγεια Ιερουσαλήμ  να υποχωρεί από μπροστά μαςΤώρα αποβλέπει κανείς μόνο προς το ουράνιο  πρότυπό της.

Αλλά, είναι η Εκκλησία στη γη που απεικονίζει το ουράνιο πρότυπο της Ιερουσαλήμ, διότι μετέχει στο μυστήριό της: είναι η αγία πόλη που καταπατούν οι ειδωλολάτρες με τους διωγμούς, αλλά που τελικά σώζεται εξαγνισμένη και όμορφη σαν νύφη.

Οι υποσχέσεις που είχαν δοθεί προσωρινά σ’ αυτήν την επίγεια Ιερουσαλήμ περνούν σε μιαν άλλη Ιερουσαλήμ, την Εκκλησία, σύγχρονη και συνάμα στραμμένη προς την έσχατη τελείωσή της,  μητέρα όλων μας, κληρονόμο των θείων επαγγελιών και οριστική πατρίδα όλων των λυτρωμένων.

Επάνω, «ο Αγγελος δείχνει στον Ιωάννη την ουράνια Ιερουσαλήμ» από τους περίφημους τάπητες τοίχου της Angers, Γαλλία, 14ος αιώνας.

Οι τάπητες της Αποκαλύψεως

Angers tapestries

Στη Γαλλική πόλη της Angers, o Λουδοβίκος Α’, δούκας της Ανζέρ, παρήγγειλε στον Φλαμανδό καλλιτέχνη Jean Bondol να σχεδιάσει σκηνές από την Αποκάλυψη του Ιωάννη για να υφανθούν σε τάπητες τοίχου (tapisserie), στο Παρίσι, από τον Νικολά Bataille.

To έργο διήρκεσε πέντε χρόνια, (1377-1382), και το τελικό αποτέλεσμα ήταν ενενήντα σκηνές από την Αποκάλυψη, σε έξη μέρη, κάθε μέρος 24 μέτρα επί 6,1, (βλ. δίπλα), δηλ. συνολικά 144μ. επί 6,1μ., με θαυμάσια ζωηρά χρώματα και υπέροχες  εικόνες, όλες εμπνευσμένες από το ιερό βιβλίο.

Ο Λουδοβίκος τις τοπο-θέτησε στον Καθεδρικό ναό της Ανζέρ.

Κατά την Γαλλική Επανάσταση όμως, (1789), ό,τι δεν κρύφτηκε για να φυλαχθεί από το μένος των επαναστατών, κατα-στράφηκε.

Τελικά διασώθηκαν εβδομήντα-μία σκηνές, από τους τάπητες που δεν καταστράφηκαν — και οι οποίοι ξαναβρέθηκαν, σχεδόν τυχαία, το 1848.

Συντηρούνται και φυλάσσονται, σε μόνιμη έκθεση, στο κάστρο της Ανζέρ.

 Ξέρετε ότι…

Η Ιερουσαλήμ αναφέρεται σε Ακκαδικά τεκμήρια του 14 αιώνα π. Χ. sαν Urushalim (ίδρυμα του θεούShalem).

Η βιβλική παράδοση την αναγνωρίζει σαν την πόλη του Μελχισεδέκ, σύγχρονου του Αβραάμ. (περίπου το 1900 π. Χ.).

Την κατακτά ο Δαυίδ από τους Ιεβουσαίους γύρω στο 1010 π. Χ. και το 962 π. Χ. ο γιος του, ο Σολομώνχτίζει τον Ναό, πάνω στο λόφο της Σιών, στην ανατολική πλευρά της πόλης.

Εκτοτε, η θρησκευτική σημασία της Ιερουσαλήμ θεμελιώνει το χαρακτήρα της ως αγίας πόλεως και της δίνει πρωταρχικό ρόλο στην πίστη και την ελπίδα του Ισραήλ.

Για τους Χριστιανούς όμως, ο ρόλος της μέσα στο θείο σχέδιο ανήκει στο παρελθόν. Αυτό που απομένει τώρα είναι η βαθειά σημασία της, όπως αποκαλύπτεται στην Καινή Διαθήκη.

Πράγματι, αν η ιστορία του Ιησού τελειώνει στην Ιερουσαλήμ με τη θυσία του, με τις εμφανίσεις του και με την ανάληψή του, από την πόλη αυτή ξεκινά στη συνέχεια η ιστορία της μαρτυρίας των Αποστόλων. Εκεί δέχονται το Πνεύμα, εκεί ιδρύουν την πρώτη χριστιανική κοινότητα, εκεί υφίστανται τους πρώτους διωγμούς. Από εκεί ξεκινούν για να ευαγγελίσουν  τον κόσμο όλο.

Ο Απόστολος Παύλος θα τονίσει πως η παλιά Ιερουσαλήμ έχει ξεπεραστεί από μια Ιερουσαλήμ καινούργια που έχει τις ρίζες της στον ουρανό.   (Γαλ. 4, 27-31).

(Από το «Λεξικό Βιβλικής Θεολογίας», Αθήνα 1980)

 π. Pierbattista Pizzaballa o.f.m.

Pierbattista Pizzaballa

Είμαστε στην καρδιά της Εκκλησίας και του κόσμου εδώ, και η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι το να μην περιοριζόμαστε στο να  υπομένουμε δύσκολες καταστάσεις, αλλά να ενδιαφερόμαστε ενεργά γι’ αυτές, με δραστήρια και κριτική στάση.

Αυτά είπε πρόσφατα σε μια συνέντευξή του ο 51 ετών Φραγκισκανός π. Πιερ– Μπατίστα Πιτσα-μπάλλα, ο οποίος δοιρίστηκε από τον Πάπα Φραγκίσκο, στις 23 Ιουνίου, ως Αποστολικός Διαχειριστής του Λατινικού Πατριαρχείου της Ιερουσαλήμ.

Με καταγωγή από την Πέργαμο της Ιταλίας, σπουδάζει θεολογία στο Ποντιφικό Αντωνιανό Πανεπιστήμιο. Χειροτονείται ιερέας το 1990. Υπηρετεί σαν βοηθός καθηγητής Βιβλικών Εβραϊκών στην Ιερουσαλήμ και διατελεί Custos (Φύλαξ) των Αγίων Τόπων από το 1999 μέχρι το 2011.

Εντός του τρέχοντος μηνός θα χειροτονηθεί επίσκοπος και αναμένεται να διαδεχθεί την Α. Εξ. Πατριάρχη Φου’άντ Τουάλ, που έχει αποσυρθεί λόγω ηλικίας.

Το Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ, στο οποίο υπάγεται και η Κύπρος, μαζί με το Ισραήλ, την Παλαιστίνη και την Ιορδανία, αριθμεί 293.000 πιστούς, 464 ιερείς, 9 διακόνους και 1.612 μοναχούς / -ές.

Αξιος και Εις πολλά έτη!

Από την Αγία Γραφή

Harp

Willow

Στης Βαβυλώνας τα ποτάμια

εκεί καθόμασταν και κλαίγαμε, καθώς θυμόμασταν τη Σιών.
Στης όχθης τις ιτιές είχαμε τις κιθάρες μας κρεμάσει.

Εκεί μας γύρευαν τραγούδια εκείνοι που μας αιχμαλώτισαν,
κι οι διώκτες μας γυρεύαν από μας ωδές χαράς.
Μας λέγαν: «Τραγουδήστε μας απ’ τα τραγούδια της Σιών».
Μα πώς να τραγουδήσουμε τις ωδές του Κυρίου σε ξένη γη;

Αν σε ξεχάσω, Ιερουσαλήμ, να παραλύσει το δεξί μου χέρι.
Η γλώσσα μου ας κολλήσει στο λαρύγγι μου,
αν δεν σε θυμηθώ, αν δεν σε βάλω, Ιερουσαλήμ,
απάνω απ’ όλες τις χαρές μου.

(Από τον Ψαλμό 137, 1-6)

Διαχρονική ακτινοβολία

Radiance

Στα χρόνια του Κωνσταντίνου του Μεγάλου, (272-337 μ.Χ.), η Ιερουσαλήμ εδραιώνεται σαν τόπος προσκυνήματος για τους Χριστιανούς, που ποθούν να δουν τα μέρη όπου περπάτησε, δίδαξε, θεράπευσε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Υιός του Θεού.

Η ανακάλυψη του Τιμίου Σταυρού και του Παναγίου Τάφου, του σπηλαίου της Βηθλεέμ και του Γολγοθά, που έγιναν τότε, έφεραν στο προσκήνιο την γη της Παλαιστίνης, η οποία για πρώτη φορά στην ιστορία (σε μία επιστολή του Αυτοκράτορα) αναφέρεται ως «οι Αγιοι Τόποι»,

Επί Κωνσταντίνου χτίστηκαν ο ναός της Αναστάσεως, με κέντρο τον Πανάγιο Τάφο, και  ο ναός της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ —σήμερα σώζονται μόνον τα δάπεδα της αρχικής εκκλησίας—, καθώς και ναός στο όρος των Ελαιών, (της Αναλήψεως).

Αμέτρητοι προσκυνητές συρρέουν στους Αγίους Τόπους από όλα τα μήκη και πλάτη της γης τιμώντας την επίγεια παρουσία του Κυρίου και αναζητώντας μία βαθύτερη σχέση μαζί Του.

κάνετε κλικ εδώ για να διαβάσετε αυτό το ιστολόγιο στα Αγγλικά


One thought on “ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s