ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΔΙΗΓΟΥΝΤΑΙ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ…

Αύγουστος 2016                                                             click here to read this post in English

Pebbles

 …ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα

Η μια μέρα στην άλλη μεταδίδει αυτό το μήνυμα κι η μια νύχτα στην άλλη μεταφέρει αυτή τη γνώση (Ψ 19: 2,3).

Αναφέρεται ο ψαλμωδός στην ομορφιά της Πλάσης τονίζοντας πόσο εύγλωττα είναι τα έργα του Δημιουργού, που αν και δεν έχουν μιλιά ούτε λόγια «η φωνή τους δεν ακούγεται κι όμως σ’ όλη τη γη απλώθηκε η λαλιά τους, οι λέξεις τους στα πέρατα της οικουμένης (Ψ. 19: 4,5).

Ποια είναι, λοιπόν, η λαλιά τους; Ποια η φωνή τους;

Η λαλιά τους και η φωνή τους είναι απλά η ύπαρξή τους!

Η δόξα του Θεού φανερώνεται στην ομορφιά του κόσμου, στην αρμονία και την τελειότητα με την οποία όλα είναι φτιαγμένα.

Ο άνθρωπος διαισθάνεται και αναγνωρίζει τη δόξα του Θεού μέσα στη Δημιουργία. Ταπεινά ευχαριστεί που του έχει δοθεί η ικανότητα να χαίρεται και να συγκινείται με την ομορφιά της φύσης, και μέσω αυτής να αναζητεί τον Πλάστη του.

Οντας ο άνθρωπος η κορωνίδα της Δημιουργίας, ανάμεσα στους ανθρώπους θα πρέπει να αναζητήσουμε και την κορυφαία ομορφιά. Ποια είναι αυτή;

«Ακουσε, κόρη μου, και δες, δώσε την προσοχή σου. Ξέχασε το λαό σου και το σπίτι του πατέρα σου. Ο βασιλιάς επιθυμεί την ομορφιά σου. Ο Κύριός σου είν’ αυτός, προσκύνησε μπροστά του»  (Ψ. 45: 11,12)

Σε αυτούς τους προφητικούς στίχους βλέπει η Εκκλησία τη Μητέρα του Θεού, την Παναγία.

Η Παναγία είναι το πιο αγνό πλάσμα, το πιο ωραίο, το πιο πιστό, το πιο ταπεινό, το πιο υπάκουο, το πιο γεμάτο με το Αγιο Πνεύμα. Είναι το άνθος το πιο εύοσμο και η προσφορά η πιο τέλεια της ανθρωπότητας στο Θεό. Μητέρα του τέλειου Θεού και τέλειου Ανθρώπου, του Χριστού, συμμετέχει από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής της στο Μυστήριο του Θεού, που σώζει ανακαινίζοντας τη

Δημιουργία με το Σταυρό και την Ανάσταση του Υιού Tου.

 

Μια ιστορική αναδρομή

Από τον 4ο αιώνα χρονολογείται η αρχαιότερη γνωστή απεικόνιση της Ενσώματης Μετάστασης της Θεοτόκου, σε μια σαρκοφάγο στην Zaragoza της Ισπανίας.

Τον 6ο αι. στη Γαλλία, ο Γρηγόριος, επίσκοπος της Tours, κηρύττει την Ενσώματη Μετάσταση, ενώ στην Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος καθορίζει το 580 μ.Χ. να εορτάζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου. Σύντομα η γιορτή αυτή διαπιστώνεται και στη Ρώμη, και πολύ δυτικώτερα. Το ίδιο γίνεται και στην Ιερουσαλήμ (7ος αι.).

Τον 8ο αι. τόσο ο Αγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, όσο και ο επίσκοπος Κων/λεως Γερμανός εκφράζουν σθεναρά την πίστη τους στην Ενσώματη Μετάσταση.

Πρόκειται, πράγματι, για μια πίστη που έχει πια τόσο γενικευθεί, ώστε από τον 11ο μ.Χ. αιώνα και κυρίως στην Ανατολή, το θέμα της Ενσώματης  Μετάστασης ν’ απασχολεί όλο και περισσότερο την εικονογραφία.

Ετσι, το 12ο αι. και ο Πάπας Αλέξανδρος εκφράζει την βέβαιη πίστη του στην ενσώματη μετάσταση της Μητέρας του Θεού.

Ηδη κατά την 20ή Οικουμενική Σύνοδο (Α’ Βατικανή, 1869-1870) 204 επίσκοποι ζήτησαν ν’ ανακηρυχθεί η Ενσώματη Μετάσταση πεποίθηση υπερφυσικής προέλευσης. Με την είσοδο του 20ού αιώνα δημιουργείται ένα πραγματικό «Μεταστασιακό» κίνημα.

Ετσι, την 1η Νοεμβρίου 1950, ο Πάπας Πίος 12ος κηρύττει, ως Διάδοχος του Πέτρου, «θεόθεν αποκεκαλυμμένο δόγμα ότι η Αμίαντος Θεοτόκος και Αειπαρθένος Μαρία, όταν έληξε η επίγεια ζωή της, μετέστη σώματι και ψυχή, στην ουράνια δόξα».

(Από το βιβλίο «Η Μητέρα του Ιησού στην Καινή Διαθήκη», του π. Σωτ. Μαυροφίδη, Αθήνα 1989, §155 και 156).

Madonna

Ουράνιε Πατέρα, όλη η πλάση, δίκαια, Σε αινεί διότι όλη η ζωή και όλη η αγιότητα απο Σε προέρχονται.

Κατά το σχέδιο της σοφίας Σου, Εκείνη, η οποία έφερε στα σπλάχνα της τον Χριστό,ανυψώθηκε ψυχή και σώματι,δοξασμένα, για να είναι μαζί Του στον ουρανό.

Είθε και εμείς να ακολουθήσουμετο παράδειγμά της, αντανακλώντας την αγιότητά Σου και συμμετέχοντας στον ύμνο της  ατέλειωτης  αγάπης και του αιωνίου αίνου.

Το ζητούμε αυτό δια του Ιησού Χριστού, του Κυρίου μας.

Αμήν

(Από την λειτουργία της Εκκλησίας)

 

Από τα πρακτικά της 20ής Οικουμενικής Συνόδου

Saint Peter's

Ολοι σήμερα παραπονούνται, επειδή οι εξουσίες, κοσμικές ή πνευματικές, δεν γίνονται σεβαστές. Κάθε άνθρωπος καλής θέλησης εύχεται να αναλάβουμε, πλήρως και πρωτοποριακά, την υπεράσπιση της αυθεντίας.

Ομως, ο κόσμος διακατέ-χεται και από μια άλλη γενική πεποίθηση, την απέχθεια κάθε μορφής απολυταρχίας, που έχει δημιουργήσει πολλά δεινά στην ανθρωπότητα.

Πράγματι, η απολυταρχία διαφθείρει και παραμορφώνει τον άνθρωπο. Διακηρύξτε, λοιπόν, σεβα-στοί πατέρες, διακηρύξτε σε όλη την οικουμένη ότι η αυθεντία της Εκκλησίας είναι το θεμέλιο κάθε άλλης μορφής εξουσίας.

Διακηρύξτε, όμως, συγχρό-νως ότι η εξουσία δεν είναι σε καμμιά περίπτωση αυθαίρετη, αυταρχική και χωρίς νόμους… ότι δεν υπάρχει σ’ αυτήν παρά ένας μόνο Κύριος και απόλυτος μονάρχης, ο Ιησούς Χριστός, που την απολύτρωσε με το τίμιό του αίμα.

Μόνο όποιος λαμβάνει υπ’ όψιν και τις δύο αυτές αλήθειες προνοεί για το καλό της Εκκλησίας και την αυθεντία της Αγίας Εδρας.

…….

Οι Ρωμαίοι ποντίφηκες, ανάλογα με τις απαιτήσεις των καιρών, συνεκάλεσαν οικουμενικές συνόδους ή βολιδοσκόπησαν τη γνώμη της απανταχού Εκκλησίας δια τοπικών συνάξεων και άλλων μέσων που τους προσέφερε η θεία Πρόνοια και όρισαν πως πρέπει να γίνει δεκτό ό,τι με τη βοήθεια του Θεού, αναγνωρίζουν ως σύμφωνο με τις Αγιες Γραφές και την Αποστολική Παράδοση.

(Αποσπάσματα από ντοκουμέντα της Α’ Βατικανής Συνόδου (1869-1870), από το βιβλίο του Klaus Schatz«To Πρωτείο του Πάπα», Αθήνα 2005) .

 

Ξερετε ότι…

Olympics

Οι πρώτοι καταγεγραμμένοι Ολυμπιακοί Αγώνες τοποθετούνται στο έτος 776 π.Χ.

Ελάμβαναν    χώρα κάθε τέσσερα χρόνια στην αρχαία Ολυμπία (Δυτική Πελοπόννησο).

Μόνον Ελληνες πολίτες μπορούσαν να παίρνουν μέρος στα αγωνίσματα.

Οι Αρχαίοι Ελληνες χρονολογούσαν τα ιστορικά γεγονότα βάσει των Ολυμπιάδων.

Τον 2ο αιώνα μ. Χ., όταν οι Ρωμαίοι έδωσαν την Ρωμαϊκή υπηκοότητα σε όλους τους ελεύθερους πολίτες των εδαφών της Αυτοκρατορίας τους, αθλη-τές μη ελληνικής καταγωγής μπορούσαν πια να αγωνιστούν.

Το 393 μ. Χ. ο αυτοκράτο-ρας Θεοδόσιος ο Μέγας απαγόρευσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως «ειδωλολατρική πρακτική» κυρίως λόγω των σπονδών και θρησκευτικών θυσιών που προσφέρονταν στον Δία, κατά τις εναρκτήριες τελετές.

Olympic Games

Μετά από παύση χιλίων πεντακοσίων χρόνων, οι Ολυμπιακοί Αγώνες αναβιώνονται στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 1896, με  την αποφασιστική συμβολή του Γάλλου Βαρώνου de Coubertin.

Οι πέντε κύκλοι στο σήμα των Αγώνων συμβολίζουν τις πέντε Ηπείρους. Κανονικά, συνοδεύονται και από τις Λατινικές λέξεις:  Citius, Altius, Fortius (ταχύτερα, ψηλότερα, δυνατότερα).

 

Ξεκούραση και ανανέωση

Family

Οι θερινοί μήνες προσφέρονται ιδιαίτερα για προσωπική, αλλά και οικογενειακή ξεκούραση και ανανέωση.

Οι περισσότερες ώρες που περνάνε οι γονείς με τα παιδιά τους και η -έστω και ολιγοήμερη– παραμονή στην εξοχή ή δίπλα στη θάλασσα, οικογενειακά ή με συγγενείς και φίλους, αποτελούν μία μοναδική ευκαιρία ενίσχυσης των δεσμών των μελών μεταξύ τους.

Εχουν περισσότερο χρόνο για κοινές δραστηριότητες και διάλογο.

Περίπατοι στο βουνό, κολύμπι στη θάλασσα, μπάλα και διάφορα άλλα σπορ δυναμώνουν και το σώμα και το πνεύμα.

Η σωματική άσκηση και η άμιλλα, ο καλός συναγωνισμός και οι κοινοί στόχοι μπορεί να γίνουν το έναυσμα για μία αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητας, των παιδιών πρωτίστως.

Αλλά, πάντοτε και σε όλα, είναι απαραίτητα το μέτρο και η ισορροπία Η αυξημένη φυσική δραστηριότητα είναι καλό να συνοδεύεται από αυξημένη προσοχή στην πνευματική ζωή.

Εχουμε δει τόσες φορές αθλητές, π.χ. στο ποδόσφαιρο ή στους Ολυμπιακούς Αγώνες, που ευλαβικά κάνουν το σημείο του σταυρού προτού μπούνε στον στίβο, αναγνωρίζοντας έμπρακτα την προτεραιότητα της πίστης και την συνέργεια της χάριτος σε κάθε ανθρώπινη προσπάθεια.

Περισσότερος ελεύθερος χρόνος, σημαίνει και ευκαιρία για να διαβάσουμε ένα καλό βιβλίο,  να προσεγγίσουμε περισσότερο την Εκκλησία και να ανανεώσουμε και να ενισχύσουμε την Χριστιανική μας ταυτότητα.

Ετσι, δυναμωμένοι, θα είμαστε σε θέση  να αντιμετωπίσουμε με όρεξη και ενθουσιασμό την επιστροφή μας στην κανονικότητα της εργασίας και του σχολείου, των σπουδών και του νοικοκυριού.

 

Από την λογοτεχνία μας

Mole

Ακουαρέλα

Στο μόλο που αποκάρωσε στη θερινή τη λάβρα,
άχνες καυτές χοροπηδούν στον πυρωμένον άμμο
και τα μικρά τα σπίτια του, γυμνά κι ασβεστωμένα,
κάνουνε άσπρες πινελιές στη θάλασσα απάνω.

Τα πρασινόχρυσα νερά, διάφανα, ακινητούνε,
δείχνοντας βότσαλα ασημιά,
φιδοστριμμένα φύκια, άγκυρες που σκουριάζουνε
και τους μαβιούς τους ίσκιους που τ’ αραγμένα ρίχνουνε
τριγύρω τους καίκια.

Καμμιά ζωή.
Ενας ψαράς που ψάρευε στο μόλο,
αφού τα χέρια τέντωσεν οκνά εχασμουρήθη,
έγειρε μονοκόμματος στις πέτρες και κοιμήθη
και μοναχά ένας άγριος και μαυρομάλλης σκύλος,
σ’ ενός μεγάλου καϊκιού την πρύμη καθισμένος,
την παραλία τη νεκρή κοιτάζει—-νυσταγμένος.

Κώστας Ουράνης, 1890-1953.

Η υδατογραφίες (ακουαρέλες)  είναι έργα του χαράκτη και ζωγράφου Κων. Γραμματόπουλου (1916-2003), ο οποίος είναι γνωστότερος στους μεγαλύτερους από την εικονογράφηση των δύο πρώτων Αλφαβηταρίων του Δημοτικού, (1949 και 1955), που χρησιμοποιούνταν μέχρι το 1974, οπότε και αντικαταστήθηκαν

 

Μια πόρτα, μα ποιά πόρτα;

Η αθλοπαιδεία έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε μια βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας και των άλλων καθώς και της δίψας μας για φιλία και αναγνώριση.

Προσφέρει ένα   πεδίο εντός του οποίου μαθαίνουμε να εξερευ-νούμε τις πιο σημαντικές ερωτήσεις της ζωής: Ποιος είμαι; Ποια είναι η θέση μου στη ζωή;

Τα αθλήματα βοηθούν διότι παρέχουν ένα χώρο όπου οι συμμετέχοντες πρέπει να ανοίξουν το νου και την καρδιά τους για να επιχειρήσουν την καλύτερη δυνατή τους επίδοση.

Ανακαλύπτουν, έτσι, τον ρόλο τους και μαθαίνουν να ανταποκρίνονται ανά-λογα. Αυτές οι ερωτήσεις όμως, δεν μπορούν να απαντηθούν πλήρως με τα σπορ.

Η φυσική άσκηση είναι θεμιτό να συμπληρώνεται με την επιμέλεια και με την φροντίδα  της πνευματικής υπόστασης του ανθρώπου. Νους υγιής εν σώματι υγιεί, έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Με την ίδια προθυμία και ευκολία που διαβαίνουμε την πόρτα του γυμναστηρίου ας διαβούμε και την πόρτα της Εκκλησίας. Η πόρτα της Εκκλησίας είναι η πόρτα της Ευσπλαχνίας.

Στον χώρο της Εκκλησίας βρίσκει ο άνθρωπος την πληρότητά του. Ανακαλύπτει  ότι είναι αγαπημένο παιδί του Ουράνιου Πατέρα, ότι έχει μία ιδιαίτερη θέση στην καρδιά Του και ότι η ζωή του είναι ιδιαίτερα πολύτιμη..

κάνετε κλικ εδώ για το κείμενο στα Αγγλικά

 

 

 


One thought on “ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΔΙΗΓΟΥΝΤΑΙ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s