Η Κυριακή προσευχή σε οκτώ μέρη
Μέρος Ζ’
Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν
Η λέξη “πειρασμός” από πολλούς θεωρείται σαν μια έννοια παρωχημένη χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσον αφορά την ηθική και πνευματική ζωή, και συχνά χρησιμοποιείταιι ακολουθούμενη από συγκαταβατική ανοχή μέχρι και επιβράβευση εκείνου που υποκύπτει στον πειρασμό. Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς τηλεοπτικά “πρωινά” και σύγχρονες ταινίες ή να ρίξει ένα βλέμμα σε δραστηριότητες που ενθαρρύνουν ανορθόδοξα πρότυπα και συμπεριφορές.
Αλλά τι είναι ο πειρασμός; Πειρασμός είναι μία προτροπή, μία πρόκληση ή μία έλξη προς κάτι το επιβλαβές ή και απαγορευμένο. Σύμφωνα με την Εκκλησία μας, πειρασμός είναι η επιθυμία και σαγήνη που αισθάνεται κάποιος προς κάτι που αντιβαίνει στο Νόμο και το θέλημα του Θεού.
Στην καθημερινότητά μας ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωποι με τον πειρασμό, άλλοτε για πράγματα όχι και τόσο σοβαρά, κι άλλοτε ο πειρασμός μπορεί να μας αποσταθεροποιήσει στις περιπτώσεις που εμπλέκονται σοβαρά παραπτώματα εάν ενδώσουμε σ’ αυτόν
Κανένας δεν εξαιρείται από τη δοκιμασία του πειρασμού καθώς αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του πληγωμένου από την αμαρτία κόσμου μας,
Μερικοί διερωτώνται γιατί στην Κυριακή Προσευχή λέμε “και μη μας φέρεις σε πειρασμό”, σαν να είναι ο ίδιος ο Θεός που μας δοκιμάζει. Το νόημα αυτής της φράσης είναι “μη επιτρέψεις να μπούμε σε πειρασμό”. Γνωρίζουμε ότι ο Θεός ποτέ δεν πειράζει τον άνθρωπο. Ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος γράφει στην επιστολή του: Κανένας απ’ αυτούς που μπαίνουν σε πειρασμό να μη λέει: “ο Θεός με βάζει σε πειρασμό”. Γιατί ο Θεόςούτε μπαίνει σε πειρασμό από το κακό ούτε ο ίδιος βάζει σε πειρασμό κανένα. (Ιακ. 1: 13)
Συνεχίζει ο Άγιος Ιάκωβος: Καθένας μπαίνει σε πειρασμό από τη δική του επιθυμία.Αυτή τον παρασύρει και τον εξαπατάει.΄Έπειτα η επιθυμία αυτή συλλαμβάνει το κακό και γεννάει την αμαρτία και η αμαρτία, όταν ολοκληρωθεί, φέρνει το Θάνατο (Ιακ. 1: 14-15).
Το να δοκιμάζουμε πειρασμούς δεν είναι αμαρτία, αλλά το να υποκύπτουμε σ’ αυτούς.
Όταν, λοιπόν, προσευχόμαστε”και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν” ζητούμε να μάς δοθεί η σύνεση και η δύναμη να τον νικήσουμε. Για να λάβουμε όμως αυτή τη δύναμη και σύνεση οφείλουμε να διατηρούμε μία ζωντανή και οικεία σχέση με το Θεό.
Προσευχόμενοι το “Πάτε ημών” με συγκέντρωση και προσοχή στην κάθε λέξη και φράση μάς ανοίγει τους ορίζοντες της πίστης και της εμπιστοσύνης και μας αναπτερώνει την ελπίδα στην παντοδύναμη αγάπη Του.
Ο Απόστολος Παύλος γράφει στην προς Ρωμαίους επιστολή του: Εμείς όμως υπερνικούμε μέσα απ’ όλες τις δυσκολίες με τη βοήθεα του Χριστού, ο οποίος μας αγάπησε. Και είμαι πραγματικά βέβαιος πως ούτε θάνατος ούτε ζωή, ούτε άγγελοι ούτε άλλες επουράνιες δυνάμεις, ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα, ούτε κάτι άλλο είτε στον ουρανό είτε στόν άδη ούτε κανένα άλλο δημιούργημα θα μπορέσουν ποτέ να μας χωρίσουν από την αγάπη του Θεού για μας, όπως αυτή φανερώθηκε στο πρόσωπο του Χριστού του Κυρίου μας (Ρωμ. 8: 37-39).
Έχουμε ισχυρά μέσα για να αποφεύγουμε τον πειρασμό και το πρώτο είναι να αναγνωρίσουμε ότι τον συναντάμε συχνά-πυκνά. Έπειτα, να αποφεύγουμε καταστάσεις που μας οδηγούν σε διλήμματα που προκαλούν δυσαρμονία και ταράζουν τη συνείδησή μας. Βέβαια, πολλές φορές θα ηττηθούμε , αλλά και πολλές φορές θα νικήσουμε. Κι όταν πέφτουμε σε πειρασμό δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. Υπάρχει το υπέροχο Μυστήριο της Εξομολόγησης όπου η ειλικρινής μας μεταμέλεια μάς παρέχει τη συγγνώμη του Θεού.
Ετσι, ας στρέφουμε την προσοχή μας και την επιθυμία μας σε ό,τι είναι καλό και αγαθό, σε ό,τι οικοδομεί και δεν καταστρέφει, ώστε να κατανοούμε χωρίς να καταδικάζουμε, να ακούμε χωρίς να αγανακτούμε, να μιλούμε χωρίς να φλυαρούμε, να διορθώνουμε χωρίς να εμμένουμε στο παρελθόν, να δίνουμε χωρίς υστεροβουλία. Ο Θεός κοιτά τις προθέσεις της καρδιάς μας και ο Χριστός συμπληρώνει αυτό που ημάς λείπει. Αυτός είναι ο δρόμος μας, η αλήθεια που μας φωτίζει και η ζωή!
Open Reflections 