Open Reflections

Το Πάτερ ημών σε οκτώ μέρη

Μέρος Δ‘

Γεννηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης

for English click here

Είναι αδύνατο να γνωρίζουμε το θέλημα του Θεού χωρίς να έχουμε μια προσωπική σχέση μαζί του. Ποια είναι αυτή η προσωπική σχέση με το Θεό που “ξεκλειδώνει” για μας τις δυνατότητες να γνωρίζουμε το θέλημα του; Κυρίως μία, η προσευχή.

Στην Κυριακή Προσευχή, όμως, δεν αναζητούμε να “μάθουμε” το θέλημα του Θεού, αλλά μάλλον να συναινέσουμε σε αυτό και να το διευκολύνουμε να πραγματωθεί στη ζωή μας και στον κόσμο.

Και εδώ βρίσκεται το κέντρο του ενδιαφέροντος: ο χριστιανός συναινεί και συνεργάζεται με το θέλημα του Θεού! Όχι σαν ένα άβουλο έρμαιο μιας νομοτέλειας, (ο Θεός κάνει ό,τι θέλει, ποιος είμαι εγώ να παίζω κάποιο ρόλο σε αυτό;), αλλά σαν εικόνα Θεού, παιδί του Ουράνιου Πατέρα που του έχει ανατεθεί μια αποστολή.

Στο βιβλίο της Γένεσης, ο Δημιουργός αναθέτει στον άνθρωπο την ευθύνη της δημιουργίας (Γεν. 1, 27,28). Όχι μόνον ο άνθρωπος ονοματίζει τα ζώα κλπ. πλάσματα (Γεν. 1, 18-20), αλλά και τίθεται σαν “φροντιστής” τους. Αυτό το έχουμε συνειδητοποιήσει σε μεγάλο βαθμό στις μέρες μας όταν βλέπουμε τα προβλήματα που έχουν ενσκήψει στον πλανήτη μας με την αλόγιστη χρήση των πλαστικών, την ερημοποίηση δασικών περιοχών και την ατμόσφαιρα που μπορεί να είναι κάθε άλλο από υγιεινή πάνω από πολλές μεγαλουπόλεις.

Αλλά, τα παραπάνω είναι μόνον ένα τμήμα της σφαίρας όπου κινείται ο χριστιανός, και ο κάθε άνθρωπος. Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, των κοινωνιών και των λαών είναι κατ’ εξοχήν μέλημα της πραγμάτωσης του θείου θελήματος. Ο Χριστός είπε: Ειρήνη σας δίνω, την δική μου ειρήνη σας αφήνω, όχι όπως ο κόσμος την δίνει (Ιω. 14, 27). Και πάλι: Αγαπάτε ο ένας τον άλλο, όπως εγώ σας αγάπησα (Ιω. 13, 34).

Το θέλημα του Θεού είναι να είμαστε φιλεύσπλαχνοι όπως και ο Πατέρας στους ουρανούς είναι φιλεύσπλαχνος, τέλειοι όπως Εκείνος είναι τέλειος. (Μτ. 5,48)

Όλα συνοψίζονται εδώ!

Καλούμαστε, λοιπόν, να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις μας, τις ικανότητές μας, τα ταλέντα μας, την βούληση και την ελευθερία μας σε αρμονία με το θέλημα του Θεού που είναι η μεταξύ μας αγάπη. Η αγάπη οδηγεί στον εξαγνισμό και την καθαρότητα, δηλαδή στην αγιότητα, η οποία δεν είναι άλλο από την ενότητα με τον Θεό.

Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο να το κατορθώσουμε χωρίς τη χάρη του Θεού. Ο Χριστός μας άνοιξε την πόρτα της χάριτος με την Ενσάρκωσή Του, το εκούσιο Πάθος Του παίρνοντας πάνω Του όλες τις αμαρτίες μας και με την Ανάστασή Του, αληθινό γεγονός-κέντρο της Ιστορίας, άνοιξε το δρόμο της ολοκλήρωσής / τελειοποίησής μας.

Προσευχόμενοι βιώνουμε την παρουσία και την αγάπη του Θεού και εμπλουτιζόμαστε με τη χάρη Του. Βέβαια, ο κατεξοχήν χώρος συνάντησης του Θεού με τον άνθρωπο είναι ο χώρος της Εκκλησίας. Σ’ αυτόν τον χώρο ο Θεός μας αποκαλύπτεται και μας ενισχύει. Η Εκκλησία κατέχει την παρακαταθήκη της ιστορικής Αποκάλυψης, από τους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι την έλευση του Μονογενούς Υιού του Θεού, (Καινή Διαθήκη) και από την έλευση το Παράκλητου, δηλαδή του Αγίου Πνεύματος που είναι Εκείνος που μας δίνει την πνευματική μας ζωή, μέχρι και της συντέλειας της Ιστορίας όταν όλα θα γίνουν καινούργια, νέος ουρανός και νέα γη. Η Εκκλησία κατέχει τον ζωντανό Λόγο του Θεού και την αποστολή να εξαπλώσει τα καλά νέα του Ευαγγελίου σε όλη την Υφήλιο.

Η Εκκλησία πορεύεται μέσα στον κόσμο, μία, αγία, καθολική και αποστολική και μέσω αυτής μπορούμε με ασφάλεια να αναγνωρίσουμε το θέλημα του Θεού και μαζί της να λέμε: μαράνα θα, έλα Κύριε Ιησού. (Απ. 22, 20)

για Αγγλικά πατήστε εδώ