Open Reflections

click here for English

Η Ανάσταση

Μέσα στον μήνα του Απριλίου  και εν μέσω της πανδημίας που σκόρπισε το σκοτάδι της αβεβαιότητας για το μέλλον πάνω στον πλανήτη μας όλοι καλούμαστε να είμαστε “δυνατοί”, να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας, να δούμε τη μεγάλη εικόνα και να επικεντρωθούμε και στα θετικά που συμβαίνουν αυτόν τον καιρό: η αλληλεγγύη, η αυτοπειθαρχία και η επαγρύπνηση έναντι των κινδύνων (ορατών και αοράτων) δεν είναι καινούργιες αρετές. Επιβεβαιώνονται όμως τρανά αυτές τις μέρες.

Μέσα σ’ αυτές της σκιές, λοιπόν, που πρόσκαιρα κρύβουν τον ήλιο , όλοι μας προσμένουμε να επανέλθει το φως.

Και μέσα σ’ αυτό το τούνελ απ’ όπου περνά η ανθρωπότητα η Εκκλησία γιόρτασε τα Αγια Πάθη Εκείνου που δεν δείλιασε να πάρει τη θνητή μας φύση  και να μοιραστεί τον πόνο μας μέχρι τον θάνατο. ” Γιόρτασε” τα Πάθη; Ναι, διότι τα Πάθη, τον πόνο, τα βασανιστήρια και τον θάνατο ακολούθησε η Ανάσταση!

Στη μνήμη και την εμπειρία της Εκκλησίας η Ανάσταση είναι το γεγονός, το οποίο παραμένει ζωντανό, φωτεινό, ζωτικό και αληθινό.

Και όπως έλεγε και ο Άγιος Πάπας Ιωάννης-Παύλος  Β’: Ο Λαός του Θεού διατηρεί στη μνήμη του το φως της Ανάστασης (Αθήνα, Μάιος 2001).

 

Ξέρετε ότι…

Η μνήμη, η μαρτυρία και η μέριμνα είναι όλες λέξεις που προέρχονται από την ίδια ετυμολογική  Ινδοευρωπαϊκή ρίζα    (s)mr-.

Σανσκριτικό (s)mer-  «θυμούμαι», Ινδοευρωπαϊκό smarati = μνήμη, ενθύμιση,

Λατινικό Memoria = μνήμη

Η ιστορική έρευνα μπορεί να είναι μέριμνα για να διατηρηθεί η μνήμη και μαρτυρία του παρελθόντος, όμως ποτέ δεν είναι 100% αντικειμενική. Εξαρτάται από την γνώση των γεγονότων αφ’ ενός, και από την  ερμηνεία τους, αφ’ ετέρου.

*

Στη λειτουργία της Εκκλησίας, όμως, έχουμε να κάνουμε με ένα άλλο τρόπο «μνήμης»  και «ανάμνησης»:

Η λειτουργία δεν είναι μόνο ανάμνηση (των γεγονότων της ιστορίας της σωτηρίας) αλλά και έμπρακτη βιωματική εμπειρία αυτών των γεγονότων στο παρόν. Σαν έργο του Αγίου Πνεύματος, τα φέρνει  στο παρόν έτσι ώστε να δρουν στη ζωή μας και να μπορούμε να τα βιώνουμε άμεσα.

 

Νους Χριστού

«Η μνήμη είναι για τον χριστιανό ένα άβατο πολύ υψηλό και ευγενές για να του επιτρέψουμε να μολυνθεί από την αμαρτία των ανθρώπων».

Αυτά τα λόγια τα είπε ο Ιωάννης-Παύλος Β΄ σε μία ομιλία του όταν βρισκόταν στην Αθήνα τον Μάιο του 2001.

Πράγματι, εμείς που ζούμε στον  «χρόνο της Αναστάσεως», στην χαρά του Αγίου Πνεύματος, -και όχι μόνο τώρα που είναι η λειτουργική περίοδος του Πάσχα– πρέπει να προσέχουμε πώς επιτρέπουμε να παραμείνει κάτι στην μνήμη μας, 

Μπορούμε πάντως να ελέγξουμε, μέχρις ενός σημείου, πώς παραμένουν στην μνήμη μας,  εκείνες οι αναμνήσεις που προκαλούν πικρία, θυμό, στενοχώρια και γενικά όχληση. Δεν μπορούμε να «ξεχάσουμε», μπορούμε όμως να ανακαλούμε τα γεγονότα χωρίς τα προαναφερθέντα αρνητικά συναισθήματα που δεσμεύουν και περιορίζουν την ελευθερία μας σαν παιδιά του Θεού. Δεν είναι εύκολο, αλλά με τη δύναμη της Ανάστάσεως, ενωμένοι με τον Αναστάντα Κύριο βλέπουμε περισσότερο τη μεγάλη εικόνα της πραγματικότητας. Πρόκειται για μια πράξη Πίστεως.

Με τον Αναστάντα Κύριο είμαστε παιδιά του φωτός. Το Αγιο Πνεύμα που στέλνει ο Χριστός στην Εκκλησία Του ανακαινίζει τα πάντα, και πρώτα απ’ όλα τις καρδιές μας. Το σκοτάδι δεν έχει θέσει μέσα μας. Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος: …ο άνθρωπος που έχει το Πνεύμα όλα τα καταλαβαίνει, αυτόν όμως κανείς από εκείνους που δεν έχουν το Πνεύμα δεν είναι σε θέση να τον καταλάβει…Εμείς όμως έχουμε το νου και τις σκέψεις του Χριστού. (Α΄Κορ. 2, 15, 16).

 

Λάβαμε το Πνεύμα του Θεού

‘Οπως λέει η Γραφή: Μάτι δεν τα είδε κι ούτε τ’ άκουσε αυτί κι ούτε που τα ‘βαλε ο λογισμός του ανθρώπου, όσα ετοίμασε ο Θεός για κείνους που τον αγαπούν.

Αλλά τά φανέρωσε σ’ εμάς ο Θεός με το Αγιο Πνεύμα.

Γιατί το Πνεύμα εξετάζει τα πάντα, ακόμη και τα βαθιά κρυμμένα σχέδια του Θεού. .   Κι εμείς δεν λάβαμε το πνεύμα του κόσμου, αλλά το Πνεύμα που στέλνει ο Θεός, για να μπορούμε να μάθουμε αυτά που ο ίδιος ετοίμασε για χάρη μας. (Α΄ Κορ. 2, 9, 12).

 

Εκκλησία, ο Ναός του ζωντανού Θεού

Ο,τι είναι η ψυχή για το ανθρώπινο σώμα,  είναι το Αγιο Πνεύμα για το Σώμα του Χριστού, που είναι η Εκκλησία. «Εις αυτό το Πνεύμα του Χριστού, ως μία αόρατη αρχή, αποδίδεται το γεγονός πως όλα τα μέλη του σώματος είναι ενωμένα μεταξύ τους και ενωμένα με την ένδοξη κεφαλή, διότι όλο το Πνεύμα του Χριστού βρίσκεται στην κεφαλή, όλο το Πνεύμα βρίσκεται στο σώμα και όλο το Πνεύμα βρίσκεται σε κάθε μέλος.»

Το Αγιο Πνεύμα καθιστά την Εκκλησία «τον ναό του ζωντανού Θεού».

Το Αγιο Πνεύμα είναι «η αρχή κάθε ζωτικής και γνήσιας σωτήριας πράξης σε κάθε μέλος του Σώματος». Εργάζεται ποικιλοτρόπως ώστε να οικοδομήσει όλο το Σώμα στην Αγάπη: με τον Λόγο του Θεού που οικοδομεί, με το Βάπτισμα με το οποίο φτιάχνει το Σώμα του Χριστού, με τα μυστήρια τα οποία αυξάνουν και θεραπεύουν τα μέλη του Χριστού, με την χάρη των Αποστόλων που προηγείται των άλλων χαρισμάτων, με τις αρετές που μάς κάνουν να κάνουμε ό,τι είναι καλό, τέλος, με τα πολλά και ιδιαίτερα χαρίσματα με τα οποία καθιστά τον πιστό ικανό και έτοιμο να αναλ5άβει διάφορα έργα και θέσεις για την ανανέωση και την οικοδόμηση της Εκκλησίας.

Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας, § 797 και 798

 

για Αγγλικά πατήστε εδώ