Open Reflections

click here for English

Οι Άγιοι Πάντες: Αγάπη αντί Αγάπης

Ποιοι είναι οι Αγιοι Πάντες; Γιατί τους γιορτάζουμε;

Πρόκειται για τους άνδρες και τις γυναίκες και τα παιδιά που ζήσανε στο παρελθόν κοντά στο Θεό αλλά παραμένουν «κρυφοί» και άγνωστοι. Αλλά, είναι και οι σύγχρονοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά που τώρα ζουν την εγγύτητά τους στον Χριστό και την Εκκλησία Του.

Είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας: ο ευσυνείδητος εργάτης, η μητέρα που ανατρέφει πνευματικά τα παιδιά της, αυτός που σιωπηλά προσεύχεται για τον συνάνθρωπό του και του συμπαραστέκεται κατά δύναμιν στις ανάγκες του, η γιαγιά που μαθαίνει στα εγγονάκια της ν’ αγαπούν το Θεό και να προσεύχονται, αυτός που αναλώνεται  στη φροντίδα των αρρώστων, ο ποιητής που γράφει ποιήματα που εμπνέουν και ανυψώνουν το ηθικό εκείνων που τα διαβάζουν, ο μουσουργός που με τα έργα του μας οδηγεί κατ’ ευθείαν στο μεγαλείο του Θεού και της Δημιουργίας Του, αυτός που μοιράζεται γενναιόδωρα με τους άλλους, το ψωμί του και τον χρόνο του, αυτός που γίνεται η φωνή εκείνων που δεν έχουν φωνή, δηλ. των φτωχών, των καταπιεσμένων, των εγκατα-λελειμμένων, των αγέννητων, των αρρώστων, των αδικημένων…  Ο κατάλογος είναι ατέλειωτος.

Αλλά ποιο είναι το κοινό σημείο όλων αυτών; Είναι  η προτεραιότητα που δίνουν στον Λόγο του Θεού..

Από Εκείνον αντλούν τη δύναμη να αγαπούν, να μη πτοούνται, να μη παραιτούνται, να μη παραπονούνται και να τα δίνουν όλα.

Διότι, απλώς, έχοντας βιώσει και αναγνωρίσει στη ζωή τους την άμετρη αγάπη του Θεού ανταποκρίνονται  με ευγνωμοσύνη και δίνουν αγάπη αντί αγάπης.

 

Στην υπηρεσία της Συμφιλίωσης

Όταν ανήκει κάποιος στο Χριστό είναι μια καινούργια δημιουργία. Τα παλιά πέρασαν, όλα έχουν γίνει καινούργια.

Κι όλα αυτά προέρχονται από το Θεό, που μας συμφιλίωσε μαζί του δια του Χριστού, κι ανέθεσε σε μας να υπηρετήσουμε στο έργο της συμφιλίωσης.

Ο Θεός συμφιλίωσε στο πρόσωπο του Χριστού τον κόσμο  μαζί του, χωρίς να καταλογίζει τα παραπτώματά τους, και μας ανέθεσε να αναγγείλουμε το γεγονός της συμφιλίωσης.

Ενεργούμε σαν πρεσβευτές του Χριστού. Μέσα από τα δικά μας λόγια είναι σαν να σας παρακαλεί ο Θεός.

Στο όνομα του Χριστού, λοιπόν, σας παρακαλούμε: συμφιλιωθείτε με το Θεό! (Β’ Κορ. 5, 17-20).

—-Ο Διάδοχος του Πέτρου, Πάπας Φραγκίσκος, συνεπής στην κλήση του, μας παροτρύνει όλους και τον καθένα χωριστά να ζούμε συμφιλιωμένοι μεταξύ μας και με ειρήνη. Η συμφιλίωση με το Θεό συνεπάγεται και τη μεταξύ μας συμφιλίωση.

 

 Άγιος Αλβέρτος ο Μέγας

Γεννήθηκε πριν από το 1200 στη Βαυαρία και πέθανε στην Κολωνία το 1280. Αρχικά σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Μελέτησε τα έργα του Αριστοτέλη, που τον οδήγησαν στο να εισέλθει στο Δομηνικανό Τάγμα το 1223 (;). Το 1260 ο Πάπας Αλέξανδρος 4ος τον διώρισε Επίσκοπο του Ρέγκενσμπουργκ. Κατά τη διάρκεια των καθηκόντων του δεν ανέβηκε σε άλογο, από ταπεινοφροσύνη, και διέτρεχε την τεράστια επαρχία του πεζή.

Ο λαός τον αγαπούσε και τον θαύμαζε όχι μόνον για τις αρετές του αλλά και για την βαθειά του μόρφωση.

Ο Αλβέρτος υπήρξε ο πρώτος που σχολίασε όλα τα γραπτά του Αριστοτέλη, καθιστώντας τα έτσι προσβάσιμα στο ευρύτερο ακαδημαΙκό κοινό. Η μελέτη του Αριστοτέλη τον έφερε στη μελέτη και σχολιασμό Μουσουλμάνων ακαδημαϊκών, όπως ο Αβικέννας και ο Αβερρόης και έτσι στο κέντρο της ακαδημαϊκής ζωής της εποχής του.

Τα γραπτά του φθάνουν τους 38 τόμους. Δείχνουν την πολυμάθειά του σε τομείς όπως: η Λογική, Θεολογία, Βοτανολογία,, Γεωγραφία, Αστρονομία, Αστρολογία, Μεταλλειολογία, Αλχημεία, Ζωολογία, Φυσιολογία, Φρενολογία, Δίκαιο, Νομικά, Φιλία και Αγάπη.

Έμαθε, ερμήνευσε και συστηματοποίησε όλα τα έργα του Αριστοτέλη —παίρνοντας σημειώσεις και από Λατινικές μεταφράσεις και από Άραβες σχολιαστές, σύμφωνα με την Διδασκαλία της Εκκλησίας.

Το κύριο σώμα της σύγχρονης γνώσης μας του Αριστοτέλη διατηρήθηκε και παρουσιάστηκε από τον Αλβέρτο.

Ανακηρύχθηκε άγιος το 1931 και είναι ένας από τους Διδάκτορες της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Θωμάς ο Ακυνάτος ήταν φοιτητής του.

 

Ο Άγιος Αλβέρτος έχει πει…

«Από το μονοπάτι της αγάπης, που είναι φιλανθρωπία, ο Θεός έρχεται κοντά μας κι εμείς κοντά του. Αλλά όπου δεν βρίσκεται η αγάπη, ο Θεός δεν μπορεί να μένει. Εάν, λοιπόν, κατέχουμε την αγάπη, κατέχουμε τον Θεό, διότι ο Θεός αγάπη εστί.»

«Πάνω απ’ όλα, πρέπει να  δεχόμαστε το κάθε τι γενικά και ατομικά, σε μας και στους άλλους, ευχάριστο και δυσάρεστο, σαν ερχόμενο από το χέρι της Πρόνοιας ή της τάξης που ο Θεός έχει βάλει».

«Ο πιο βέβαιος και ταχύς δρόμος προς την τελειότητα είναι ν’ αγωνιζόμαστε για την αγνότητα της καρδιάς. Μόλις τα εμπόδια παραμεριστούν, ο Θεός βρίσκει ένα καθαρό μονοπάτι και κάνει θαύματα, και μέσα στην ψυχή και μέσω αυτής».

«Η Παναγία είναι η Ιερά Σελίδα πάνω στην οποία ο Πατέρας έγραψε τον Λόγο του Θεού, τον Υιό Του».

Δεξιά: Μαντόννα και Βρέφος, από τον Φρα Φίλιππο Λίππι, σε ξύλο λεύκης, γύρω στο 1440. Στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Ουάσινγκτον, ΗΠΑ. Διαστάσεις: 79 x 51,1 cm

 

Ξέρετε ότι…

Οι όροι Εγγύς Ανατολή και Μέση Ανατολή καθορίζουν την ίδια γεωγραφική περιοχή και είναι γενικά αποδεκτό ότι περιλαμβάνουν τις χώρες της Αραβικής Χερσονήσου, την Κύπρο, Αίγυπτο, Λίβανο, Ιράν, Ιράκ, Ισραήλ, τα Παλαιστινιακά Εδάφη, τη Συρία και την Τουρκία.

Στην Αρχαία Μεσοποταμία, δηλ. στο χώρο μεταξύ των ποταμών Ευφράτη και Τίγρη, (σήμερα  Συρία και Ιράκ), έχουμε τις πρώτες γνωστές πόλεις από το 5.000 π. Χ., συστήματα άρδευσης και ύδρευσης, αστεροσκοπεία (τα ζιγκουράτ) που ήσαν και ναοί, τα πρώτα γραπτά κείμενα και κρατικές νομοθεσίες.

Ανέκαθεν, οι πληθυσμοί της Εγγύς Ανατολής είχαν διάφορες θρησκευτικές δοξασίες, συνήθως προστατευμένες από τον βασιλιά / άρχοντα κάθε περιοχής.

Σήμερα οι κύριες θρησκείες στην περιοχή είναι το Ισλάμ, ο Χριστιανισμός και ο Ιουδα-ϊσμός, αλλά επιβιώνουν και άλλες λιγώτερο γνωστές θρησκευτικές κοινότητες όπως οι Μπαχάϊ, οι Ζωροάστρες, οι Γιαζίντι, καθώς και πολλές μικρότερες απομονωμένες ομάδες σε χωριά του Ιράν, της Συρίας, του Λιβάνου (λ.χ. οι Δρούζοι)  και αλλού.

 

Αγωνίσου τον καλό αγώνα

Ο Αγιος Πατέρας μας προειδοποιεί να μη κάνουμε την πίστη μας ιδεολογία, όπως ο Σαύλος (που μετονομάστηκε σε Παύλο) όταν καταδίωκε τους Χριστιανούς.

Ο Σαύλος ήταν ένας ιδεολόγος. Η θρησκεία γι’ αυτόν είχε γίνει ιδεολογία: θρησκευτική, κοινωνική και πολιτική ιδεολογία.

Η συμπεριφορά του Σαύλου μας κάνει να εξετάσουμε πώς ζούμε την πίστη μας. Πώς ζω την πίστη μου; Πάω να συναντήσω τους άλλους ή να στραφώ εναντίον τους; Ανήκω στην Παγκόσμια Εκκλησία, που είναι για όλους καλούς, κακούς, όλους..Διακατέχομαι από κάποια επιθετική ιδεολογία; Αγαπώ τον Θεό ή αγαπώ τους δογματικούς τύπους; Πώς είναι η θρησκευτική μου ζωή; Η πίστη μου με κάνει φιλικό ή εχθρικό προς όσους είναι διαφορετικοί από μένα;

Ο νεαρός Σαύλος παρουσιάζεται αδιάλακτος και μη ανεκτικός προς όσους σκέφτονταν διαφορετικά απ’ εκείνον.

Αλλά, ενώ ο Σαύλος καταδιώκει τους Χριστιανούς, ο Χριστός τον «καταδιώκει». Του εμφανίζεται σαν φως και σαν φωνή στο δρόμο προς τη Δαμασκό λέγοντάς του «Σαούλ, Σαούλ γιατί με διώκεις;»  διότι όταν ένα μέλος της Εκκλησίας διώκεται, είναι ο ίδιος ο Χριστός που διώκεται.

Μόνο δια του Χριστού ο Σαύλος μεταμορφώνεται.  Τότε θα διδάξει –ως Απόστολος Παύλος πια, ότι ο αληθινός αγώνας είναι «όχι εναντίον σάρκας και αίματος, αλλά κατά των αρχόντων του σκοτεινού κόσμου και των πνευμάτων του κακού» (Εφ. 6). Ο Παύλος θα διδάξει ότι δεν πρέπει να πολεμούμε τους ανθρώπους αλλά το κακό που εμπνέει τις πράξεις τους.

Ο Σαύλος δέχεται το Βάπτισμα που, όπως και σε μας, του χαρίζει νέα ζωή. Το Μυστήριο του Βαπτίσματος τον βοηθά να δει τον Θεό, τον εαυτό του και τους άλλους διαφορετικά. Οι εχθροί του γίνονται αδέρφια του εν Χριστώ.

Πάπας Φραγκίσκος, 9/10/2019, αποσπάσματα

 

Εσύ που αγαπάς τη ζωή

Οι ασεβείς έκαναν ανόητες σκέψεις με τις οποίες πλανήθηκαν και λάτρεψαν τα ερπετά που δεν είχαν λογικό και τα θηρία που δεν είχαν καμμιά αξία.. Εσύ, Κύριε, για να τους τιμωρήσεις έστειλες εναντίον τους αναρίθμητα ζώα, για να μάθουν ότι μ’ αυτά που αμαρτάνει κάποιος μ’ αυτά και τιμωρείται.

Ολα όμως τα ρύθμισες εσύ με μέτρο στην ορισμένη τους ποσότητα και στις σωστές αναλογίες. Εσύ πάντοτε μπορείς να εκδηλώνεις τη μεγάλη σου δύναμη. Ποιος μπορεί ν αντισταθεί σ’ αυτήν; Ολος ο κόσμος είναι μπροστά σου, Κύριε, σα μια πλάστιγγα που γέρνει και σα στάλα πρωινής δροσιάς που πέφτει στη γη.

Ολους τους αγαπάς. Ολα τα μπορείς και γι’ αυτό παραβλέπεις τα αμαρτήματα των ανθρώπων όταν μετανοούν. Εσύ αγαπάς όλα τα δημιουργήματά σου και κανένα απ’ αυτά δεν το αποστρέφεσαι. Δεν θα δημιουργούσες τίποτε αν το μισούσες.

Πώς λοιπόν θα ζούσε κάτι αν συ δεν το ήθελες ή και πώς θα διετηρείτο στην ύπαρξη αν συ δεν το καλούσες σ’ αυτήν;

Όλα είναι δικά σου και γι’ αυτό τα φροντίζεις, Κύριε, εσύ που αγαπάς τη ζωή.

Το άφθαρτό σου Πνεύμα διέπει όλα τα φθαρτά δημιουργήματα.

 (Σοφία Σολομώντος, κεφ.11: 15, 16 και 20-κεφ.12: 1).

 

Η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει (Ιω. 8, 32)

«Ο Λόγος ισοδυναμεί με την Αλήθεια που λέγεται. Εάν τα πράγματα εκφράζονται (με τον Λόγο) στην Ύπαρξη (γίνονται όντα δηλαδή) δια της Αλήθειας, τότε είναι Καλά.              Τότε, αυτό που έχεις να αποφασίσεις είναι τι εξής: εάν λες την Αλήθεια, τότε ό,τι και να συμβαίνει είναι Καλό, άσχετα με το τι συμβαίνει. Και αυτό είναι πίστη!»

Τα ανωτέρω τα ανέφερε ο σύγχρονος Χριστιανός διανοούμενος Τζόρνταν Πήτερσον.

Ο Τζόρνταν Πήτερσον είναι καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, στον Καναδά και κλινικός ψυχολόγος.

Υπεραμύνεται της πίστης στο Θεό και τον Χριστό και αντιτίθεται με σθένος στις ιδεολογίες, τις οποίες θεωρεί υποκατάστατα της αληθινής γνώσης.

Αν και δεν ανήκει στην Καθολική Εκκλησία, αναγνωρίζουμε ηχώ της κοινής μας πίστης που λάβαμε δια του Βαπτίσματός μας, και τον αγώνα μας —με τη χάρη του Θεού, για ένα κόσμο καλύτερο βασισμένο στη συμφιλίωση δια της Αλήθειας.

 

για Αγγλικά πατήστε εδώ