Open Reflections

click here for English

Ειρήνη σε πλήρη άνθιση

«Η λέξη ειρήνη ήταν το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή μας αυτό το έτος. Ποιος θα ανταποκριθεί πρώτος στην ανθρώπινη επιθυμία για ειρήνη, ειρήνη σε πλήρη άνθιση με τις εντολές του Θεού, θεμελιωμένη με αγάπη και δικαιοσύνη; Εμείς οι Χριστιανοί έχουμε κληθεί να είμαστε οι πρώτοι ειρηνοποιοί σ’ αυτόν τον κόσμο.» αυτά είπε ο καρδινάλιος Ανδρέας Γιομ Σου-Τζιουνγκ, Αρχιεπίσκοπος της Σεούλ, στο μήνυμά του για τα Χριστούγεννα.

«Καθώς ο Πάπας  Φραγκίσκος πάντοτε τονίζει, πρέπει να έχουμε κατά νου το έλεος που επιτρέπει τη συγγνώμη  χωρίς όρια και την άνευ όρων μοιρασιά. Εμείς, πάνω απ’ όλα, πρέπει να ξεκινήσουμε με προσευχή. Η αληθινή ειρήνη είναι δώρο του Θεού και τη δεχόμαστε μόνο όταν τη ζητούμε στην προσευχή. Ετσι, ας εξακολουθήσουμε να αφιερώνουμε τις προσ-ευχές μας για την ειρήνη στην Κορεατική χερσόνησο.» έγραψε ο καρδινάλιος.

«Ωστόσο, ο δρόμος προς την ειρήνη είναι μακρύς και σκληρός. Εμείς, οι πιστοί,  πρέπει να κάνου-με υπομονή και να συνεχίζουμε να προσευχόμαστε κάνοντας συγχρόνως ό,τι καλύτερο μπορούμε στην καθημερινή μας ζωή. Εμείς, γενόμενοι εκείνοι πάνω στους οποίους η εύνοιά Του μένει, μπορούμε εν τέλει να κατορθώσουμε την ειρήνη που υποσχέθηκε ο Χριστός.»

 (Zenit.org, 21/12/2018)

 Γιατί να συγχωρήσω;

Είναι λόγος μεγάλης χαράς το ότι συγκεντρωνόμαστε γύρω από αυτό το θυσιαστήριο για να τελέσουμε τη θεία Ευχαριστία. Εχει γίνει σύμβολο του πόνου σας, που, όταν ενώνεται στη θυσία του Χριστού, γίνεται πηγή ειρήνης και σωτηρίας για τον κόσμο.
Από τους αρχαίους χρόνους, η Χριστιανική κοινότητα σ’ αυτή την πόλη έχει διακριθεί για την ζωντανή της πίστη, ακόμη ανάμεσα σε όλων των ειδών τις δυσκολίες και τους διωγμούς. Εσείς οι ίδιοι δοκιμαστήκατε, αδικηθήκατε, προδοθήκατε, και καταστράφηκαν όλα όσα ήσαν πιο ιερά για σας, όπως αυτός εδώ ο καθεδρικός ναός.
Στο σωτήριο σχέδιο του Θεού, οι θυσίες σας δεν θα είναι λιγώτερο καρποφόρες από τη μαρτυρία των πάμπολλων μαρτύρων που, από τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, πότισαν αυτή τη χώρα με το αίμα τους και έζησαν ηρωϊκά την πίστη μέχρι τέλους.
Η ανταπόκρισή μας σαν Χριστιανοί στη δωρεά του να είμαστε γιοί και θυγατέρες του Θεού φαίνεται στη συγγνώμη. Ο λόγος του Θεού που μόλις ακούσαμε καταδεικνύει την σπουδαιότητα της συγγνώμης, και την ελπίδα που γεννάται από την πίστη, για την οικοδόμηση ενός νέου κόσμου.
Ας αναρωτηθούμε: γιατί να συγχωρήσω; Γιατί ν’ αφήσω τα χρέη τους; Η απάντηση είναι πολύ απλή: διότι αυτό κάνει ο Θεός. Το να συγχωρούμε μας φέρνει κοντύτερα στο Θεό.
(Καρδινάλιος Παρολίν, Καρακός, Ιράκ, Δεκ. 2918)

Μας έφτασε ο βαρύς χειμώνας

Μας έφτασε ο βαρύς χειμώνας
χωρίς τραγούδια και πουλιά,
στα σύννεφα τρυπώνει ο ήλιος
και το φεγγάρι στην ομίχλη,
τα φύλλα τα χλωμά ένα ένα ρίχνει
στη γη η κληματαριά.

Μουχρώσαν τα βουνά και οι κάμποι,
τα στενορύμια και οι αυλές,
αμίλητα στοιχειά τα δέντρα
στέκουνε ολόρθα στη βροχή
στέκουνε ολόρθα στους ανέμους,
στοιχειώσανε τα μονοπάτια
κι ερήμαξαν οι ακρογιαλιές.

Φεύγουνε οι μέρες του χειμώνα,
σαν ταξιδιάρικα πουλιά,
θα βγει απ’ τα σύννεφα κι ο ήλιος
κι απ’ την ομίχλη το φεγγάρι,
πράσινα φύλλα θα βλαστήσουν
και πάλι στις κληματαριές,
τα μονοπάτια θα ξυπνήσουν,
θα ζωντανέψουν τ’ ακρογιάλια,
θα λουλουδίσουν τα μπαλκόνια,
θα λουλουδίσουν τα κλαδιά,
και θά ’ρθουνε τα χελιδόνια.

(Διαλεχτή Ζευγώλη-Γλέζου, 1907-1996)

για Αγγλικά πατήστε εδώ